کلینیک تر ک اعتیاد آینده روشن سرچشمه
درمان ترک اعتیاد 
قالب وبلاگ
 

آیا اعتیاد درمان پذیر است؟

علیرغم اینکه اعتیاد یکی از پیچیده ترین بیماریها می باشد چنانچه فرد تمایل واقعی به درمان داشته و این امر برایش ارزشمند باشد و با روش درست به پیش رود قطعا درمان می گردد ، در حالیکه در مورد برخی از بیماریها متاسفانه چنین مسئله ای دیده نمی شود. در مقابل در صورتیکه فرد هنوز به تشخیص درستی نرسیده باشد، به عمق مشکلات و عوارض ناشی از اعتیاد خود واقف نگردیده ، تمایل واقعی جهت درمان نداشته و حتی به ادامه روند اعتیاد خود بیشتر تمایل داشته باشد متاسفانه هرگونه اقدام درمانی بی نتیجه خواهد بود.
البته در موارد نادری بدلیل پیچیدگیهای خاص روانی، اعتیاد یا بیماریهای زمینه ای جسمی امکان درمان وجود نداشته و تنها با برخی از داروهای خاص سعی در کنترل اعتیاد یا کاهش آسیبهای آن می شود.
لازم به ذکر است علم درمان اعتیاد دانش جدید و نوپایی در دنیا بوده و تعدد و تنوع مواد اعتیاد آور در ایران و تفاوت آن با کشورهای دیگر استفاده از منابع پزشکی خارجی را در این زمینه محدود نموده است.

 

از این رو درمان اعتیاد یکی از دشوارترین و پیچیده ترین موارد درمانی در علم پزشکی بوده و موفقیت درمان تنها با آمیزه ای از علم، تجربه، هنر، عشق، صبر و تعهد کادر درمانی در قالب یک کار گروهی منسجم حاصل می گردد که تحقق این همه متاسفانه کمتر به چشم می خورد.
آگاهی کامل فرد از مراحل مختلف درمانی قبل از اقدام به درمان نقش بسیارمهمی در کسب نتیجه مطلوب درازمدت دارد، در مقابل آسان گرفتن امر درمان و اقدام به درمان بدون بررسی و مطالعه کافی منجر به بروز ناکامیهای مکرر در درمان این معضل و نهایتا” بروز یاس و نا امیدی از درمان میگردد. در حالیکه چنانچه درمان بدرستی شروع شده و ادامه یابد، یک بار اقدام کافی است تا بیمار را به نتیجه مطلوب برساند.

- آیا درمان اعتیاد را می توان تضمین نمود؟

درمان اعتیاد شامل دو بخش عمده درمان وابستگی جسمی (که اصطلاحا به آن سم زدائی می گویند) و درمان وابستگی روانی می باشد که درمان وابستگی روانی مهمترین بخش آن می باشد . در درمان وابستگی جسمی پزشک نقش عمده را داشته ولی در درمان وابستگی ذهنی و روانی بیمار نقش اصلی را ایفا می نماید. البته در درمان وابستگی روانی پزشک آگاه و مجرب می تواند راهکارهای متعددی را به فرد ارائه نماید تا وابستگی فرد را رفع نماید ولی چنانچه فرد پس از سم زدائی در پی شرکت در برنامه های آموزشی فوق نبوده و یا آنها را در عمل بکار نبندد متاسفانه احتمال عود بالا خواهد بود( چرا که رمز موفقیت در انجام دادن است نه دانستن ).از اینرو تضمین سم زدائی تا حدود زیادی بعهده پزشک ولی تضمین درمان کامل عمدتا در دست خود بیمار است و با شناخت نسبی از بیمار و سایر مسائل مهم در مشاوره ابتدای درمان تا حدودی می توان نتیجه نهایی درمان را پیش بینی نمود.

- ترک مواد مخدر با چه علائم جسمی و روانی همراه است؟

بدنبال قطع مصرف مواد مخدر در فردی که اعتیاد به این مواد دارد علائم متعددی بروز می کند که اصطلاحا به آن سندرم محرومیت (Withdrawal Syndrome) گفته می شود. این سندرم شامل:
درد عضلانی-استخوانی ، بیخوابی، بیقراری، عطسه، آبریزش بینی، خمیازه، اسهال، تهوع و استفراغ، بی اشتهایی، ضعف وبیحالی، پرش اندامها، احساس سرما و گرما، لرز، تعریق، تپش قلب، اشک ریزش، درد شکم، هذیان، پرخاشگری، وسوسه به مصرف مواد …. می باشد . شدت علائم فوق در افراد مختلف متفاوت بوده و تحمل آنها بدون اقدامات درمانی صحیح بسیار دشوار می باشد.

- آیا ترک اعتیاد می تواند سلامتی فرد را به مخاطره افکند؟

درمان وابستگی جسمی به مواد مخدر که اصطلاحا سم زدائی نامیده شده و در جامعه به ترک اعتیاد معروف است در مواردیکه بیمارتحت ارزیابی صحیح پزشکی و آزمایشات لازم انجام نگرفته و یا استانداردهای مراقبتهای پزشکی و پرستاری رعایت نشود می تواند با خطرات جدی همراه باشد، در غیر اینصورت سم زدائی سلامتی فرد را مورد تهدید قرار نمی دهد. سم زدائی از نظر علمی عبارتست از بکار بردن روشهایی که به بیمار کمک نماید تا دوره ترک را با حداقل علائم و بطور کنترل شده و بی خطر پشت سر گذارد.
لازم به ذکر است ترک الکل خطرات بیشتری نسبت به ترک مواد مخدر داشته و حتی با رعایت استانداردهای پزشکی امکان تشنج، کوما و مرگ وجود دارد.

- سم زدائی با چند روش علمی انجام می پذیرد؟

در حال حاضر پنج روش علمی جهت سم زدائی وجود دارد که هر یک با مزایا و محدودیتهایی همراه می باشد. این روشها عبارتند از :
روش علامتی ،روش جایگزینی ، روش سریع (RD) و روش فوق سریع (URD یا UROD) که دو روش اول عمدتا” بصورت سرپایی و دو روش آخر الزاما” بصورت بستری انجام می پذیرد.  طب سوزنی نیز از روشهای علمی سم زدائی است و در موارد خاصی کاربرد دارد.

- روشهای مختلف سم زدائی چه تفاوتهایی با یکدیگر دارند؟

این روشها از نظر میزان موفقیت، سرعت بهبودی و دوره درمان، شدت علائم، هزینه ، نیاز به استراحت و غیبت از کار، نیاز به داشتن همراه، سرپائی یا بستری بودن و امکانات و تجهیزات لازم جهت انجامشان با یکدیگر متفاوت می باشند.
روش علامتی کم هزینه ترین روش بوده ولی در عین حال نیاز به چندین روز استراحت در منزل داشته و از آنجا که علایم جسمی و روحی درمان در برخی موارد بخوبی کنترل نمی شود از اینرو درصد کمی کاربرد موفقیت آمیز دارد. این روش بصورت سرپائی یا بستری قابل انجام است.
روش جایگزینی چنانچه بدرستی انجام گیرد همراه با علایم بسیار خفیفی بوده و اغلب نیاز به استراحت نداشته، فرد قادر به انجام فعالیتهای روزمره میباشد. این روش نسبت به روش قبلی هزینه بالاتر و در عین حال دوره طولانی تری داشته و بهمین دلیل در صورت عدم انتخاب صحیح بیمار موفقیت پایین تری دارد و تنها در موارد خاصی کاربرد دارد.
روش فوق سریع از نظر موفقیت و سرعت بهبودی بالاترین درصد را داشته، ضمن آنکه اغلب راحت ترین روش سم زدایی نیز میباشد ولی هزینه آن بالاتر از سایر روشها بوده و بدلیل تکنیک پیچیده و ظرافتهای خاصی که در انجام موفقیت آمیز آن وجود دارد،نیاز به دانش و تجربه بالای کادر پزشکی و پرستاری و رعایت استانداردهای خاص بیمارستانی دارد، در غیر اینصورت نه تنها درمان به موفقیت نمی انجامد بلکه میتواند با خطرات جدی نیز همراه باشد.

- آیا برای همه بیماران می توان یک روش خاص سم زدائی را بکار برد؟

خیر. با توجه به آنکه بیماران مختلف از جهات متعددی با یکدیگر متفاوت بوده و در عین حال تمایلات متفاوتی برای درمان دارند برای هر بیمار خاص تنها یکی از روشهای سم زدائی بهترین روش می باشد. آگاهی بیمار از مزایا و معایب هر یک از روشهای سم زدایی و تطبیق آنها با خواسته ها و شرایط خود کمک زیادی در تصمیم گیری صحیح جهت تعیین روش مناسب و هماهنگ با نظر پزشک معالج مینماید. در این زمینه بیمار می بایست عواملی چون موفقیت، راحتی، سرعت، هزینه، کیفیت خدمات، رعایت استانداردهای پزشکی و بستری یا سرپایی بودن را مورد توجه قرار دهد. البته پزشک در تشخیص روش مناسب عمدتا” موفقیت روش را مد نظر قرار می دهد (چرا که هدف اصلی مراجعه کننده نیز رسیدن به نتیجه و ترک کامل است) . ممکن است روشی موجود باشد که بسیار راحت و بدون علائم باشد (همچون کپسولهای دست ساز حاوی مخدر موجود در بازار که ندرتا” ممکن است به سم زدایی کامل بینجامند) ولی نهایتا” فرد به سم زدایی کامل نرسد ، در اینصورت چنین روشی بی ارزش خواهد بود.

- روش سم زدائی علامتی چگونه می باشد؟

این روش حدود ۸ تا ۱۰ روز بطول می انجامد و درطی مدت فوق با استفاده از داروهای غیر مخدر مختلف علائم جسمی بیمار کنترل می گردد. در طی روزهای اول سم زدایی معمولا از داروهای بیشتری استفاده می گردد و پس ازآن داروهای مصرفی کاهش یافته ومعمولا”ظرف مدت ۱۰ روزاغلب آنها قطع می گردند.
در این روش چنانچه بیمار در طی مدت درمان از ماده مخدر استفاده ننموده باشد داروی نالترکسون معمولا” در روز هفتم برای بیمار شروع میگردد (البته پس از تست مرفین و نالوکسون). در برخی از بیماران علائم ترک با این روش بخوبی کنترل نمی شود و از اینرو محدودیت دارد، ضمن آنکه در برخی از موارد علائم ترک ممکن است بخوبی کنترل شود ولی بدلیل وابستگی روانی بالا ممکن است فرد در طی دوره سم زدایی اقدام به مصرف ماده مخدر نماید که در اینصورت سم زدایی موفق نخواهد بود و اینرو در همه بیماران کاربرد ندارد.

- روش سم زدائی جایگزین چگونه است؟

این روش حدود ۲ تا ۴ هفته بطول می انجامد و در طی دوره فوق از داروهای مخدریا شبه مخدر(خوراکی یا زیرزبانی) بعنوان جایگزین مخدر مصرفی بیماراستفاده می گردد. داروهای فوق در طی مدت فوق تدریجا” قطع می شوند و معمولا” در هفته سوم پس از انجام تست مرفین و نالوکسون برای بیمار داروی نالترکسون شروع می گردد. کاهش دوز داروهای جایگزین شده بسیار حساس بوده و با توجه به طولانی شدن دوره درمان این روش در برخی از بیماران موفق نبوده و از این رو محدودیت دارد . این روش چنانچه بدرستی انجام گیرد با علائم جسمی خفیفی همراه می باشد . کپسولهای دست ساز موجود در بازار ( که اغلب بعنوان گیاهی و غیر مخدر معروف می باشند) حاوی مواد مخدر بوده و با این مکانیسم سعی در سم زدائی دارند ولی از آنجائی که ظرافتهای بسیار زیادی در موفقیت این روش وجود دارد اغلب افراد قادر به قطع کپسولهای فوق نبوده و به آنها اعتیاد پیدا  می کنند.

- روش سم زدائی فوق سریع چیست؟

این روش که در زبان انگلیسی Ultra Rapid Opiate Detoxification یا به اختصارURD یا UROD نامیده میشود جدیدترین روش جهت سم زدایی مواد مخدربوده ( البته بهترین روش در همه موارد نمی باشد و در همه موارد امکان پذیر نمی باشد ) و به این ترتیب است که بیمار اغلب به مدت ۲۴ تا ۴۸ ساعت در مرکز درمانی بستری گردیده و درطی ۳ تا ۴ ساعت تحت بیهوشی عمومی ( نه خواب عمیق که فوق العاده خطرناک است) در اتاق عمل قرار میگیرد. در طی مدت بیهوشی داروهای ویژه ای برای بیمار تجویز می گردند که منجر به بروز علائم ترک بصورت سریع و فشرده می شوند. (البته بیمار در طی بیهوشی هیچگونه علامت خاصی را احساس نمی نماید).این عمل منجر به ترشح سریع مواد مخدرداخلی بدن گردیده که جایگزین مواد مخدر مصرفی بدن بیمار می گردد و تحمل بدن فرد نسبت به علائم ترک بسیار بالا می رود . در این روش بیماربیشترین شدت علائم جسمی را در طی مدت بیهوشی سپری می نماید .
بزرگترین مزیت روش سم زدایی فوق سریع نسبت به روشهای دیگر سم زدایی میزان موفقیت آن (در مرحله سم زدایی) می باشد و درصورتیکه بدرستی انجام گیرد میزان موفقیت آن نزدیک به ۱۰۰% است . البته انجام روش سم زدائی فوق سریع نیاز به دانش و تجربه بسیار بالایی دارد ، در غیر اینصورت نه تنها به موفقیت نمی انجامد بلکه می تواند با خطرات و آسیبهای جدی نیز همراه باشد. البته لازم به ذکر است روش فوق در تمامی موارد امکان پذیر نبوده و در صورتیکه بیماری زمینه ای قلبی ، ریوی شدید یا برخی از بیماریهای دیگر وجود داشته باشد نمی توان به آن اقدام نمود. این روش عمدتا” در مواردی کار برد دارد که سم زدایی با روشهای دیگر مقدور نبوده و احتمال شکست بالایی دارند.
مزایای دیگر این روش نسبت به سایر روشها سرعت بهبودی بالاتر و در اغلب موارد (نه همه موارد) راحتی بیشتر آن است . البته باید در نظر داشت در این روش کلیه علائم در طی مدت بیهوشی از بین نرفته و بطور کلی هیچ روش سم زدایی وجود ندارد که بدون علائم باشد ( و نمی توان انتظار معجزه داشت ) و تبلیغاتی که راجع به این روش می شود که در طی مدت ۴ ساعت کلیه علائم از بین می رود بی پایه و اساس است .
بزرگترین مشکل در روش سم زدایی فوق سریع ضعف عمومی بدن پس از مدت بیهوشی است که بطور متوسط ۳ تا ۵ روز ادامه دارد (در برخی موارد کمتر و در برخی موارد بیشتر است ) و با گذشت زمان بهبود می یابد. بجز مسئله ضعف عمومی که در اکثریت بیماران پس از سم زدایی فوق سریع (به درجات مختلف ) مشاهده می گردد، در برخی از بیماران علائم دیگری از قبیل علائم گوارشی ، خمیازه ، درد بدنی ، بیقراری یا بیخوابی نیز به درجات مختلف دیده می شود که جهت کنترل آنها داروهای موثری موجود بوده و علائم فوق اغلب برای بیمار مشکل ساز نمی باشند. شدت و نوع علائم جسمی پس از سم زدایی فوق سریع در افراد مختلف متفاوت بوده و تا حدودی قبل از سم زدایی قابل پیش بینی می باشد.
پس از انجام سم زدایی فوق سریع (در صورتیکه بدرستی انجام شده باشد) داروی نالترکسون از روز اول برای بیمار شروع گردیده و می بایست روزانه و اغلب بمدت یکسال مصرف شود . یکی از راههای تشخیص اینکه UROD درست انجام شده است یا خیراین است که آیا برای بیمار نالترکسون از روز اول شروع شده است یا خیر. متاسفانه بدلیل پیچیدگیهایی که شروع نالترکسون در این روش دارد در برخی از موارد این دارو در روزهای بعدی برای بیماران شروع می شود که همراه با عوارض و مشکلات عدیده ، عدم تحمل بیمار یا شکست سم زدائی می باشد. یکی از دلایل عمده موفقیت بالای روش فوق سریع شروع نالترکسون از روز اول است ( که اگر نتوان این کار را انجام داد میزان موفقیت سم زدائی بسیار پائین می آید).

 داروی نالترکسون چیست و چه نقشی در درمان دارد؟

داروی نالترکسون یک داروی ضد مخدربوده و از عود اعتیاد به مواد مخدر پیشگیری می نماید. (البته در کنار مصرف این دارو انجام روان درمانی نیز ضروری است). این دارو در افرادی که اعتیاد دارند قابل استفاده نبوده و همراه با عوارض بسیار شدیدی می باشد و تنها پس از سم زدائی قابل تجویز در بیماران می باشد و بعنوان یک برنامه استاندارد پزشکی لازمست تمامی بیماران پس از پایان سم زدائی ( با هر یک از روشهای موجود) تحت درمان با این دارو بمدت یکسال قرار گیرند.
اثر نالترکسون به این ترتیب است که در صورتیکه فرد وسوسه زیاد جهت مصرف ماده مخدر داشته و آنرا مصرف نماید از تاثیر ماده مخدر بر روی بدن وی جلوگیری می نماید، که این مسئله اهمیت بسیار زیادی در پیشگیری از عود دارد ، بدلیل آنکه بدنبال عدم تاثیر ماده مخدر بر روی بدن فرد احتمال ادامه مصرف ماده مخدر بسیار پایین می آید و فرد از تلاش بیهوده فوق دست خواهد کشید ( البته در برخی از بیمارانیکه هروئین بر روی نالترکسون مصرف مینمایند بدلیل آنکه هروئین موجود در بازار اغلب همراه با داروهای خواب آور می باشد ممکن است حالات خواب آلودگی بروز نماید، یعنی نالترکسون جزء مخدری هروئین را خنثی مینماید ولی جزء خواب آور آن اثر می نماید که در چنین شرایطی تست ادراری در تشخیص کمک کننده است). در صورتیکه اگر این دارو مصرف نشود کافی است فقط فرد یکبار پس از ترک ماده مخدر استفاده نماید و ماده فوق بر روی بدنش اثر نماید که در اینصورت قطعا این روند ادامه یافته و فرد دچار برگشت اعتیاد می شود. در برخی از موارد در صورتیکه ماده مخدر بر روی نالترکسون مصرف شود امکان بروز علائم و عوارض خفیفی نیز وجود دارد( از جمله حالت تهوع و…..).
علاوه بر اثر فوق نالترکسون تا حدودی وسوسه و میل به مصرف ماده مخدر را نیز کم می نماید.البته نه به این معنا که این دارو ضد وسوسه یا تنفرزا می باشد و تبلیغاتی که در این زمینه می شود بی پایه و اساس است و راه ایجاد تنفر تنها با روان درمانی می باشد.

- عوارض داروی نالترکسون تا چه حد جدی است؟

داروی نالترکسون در فردی که مبتلا به اعتیاد به مواد مخدر می باشد علائم بسیار شدید سندرم محرومیت را ایجاد می نماید که کنترل آنها اغلب بسیار دشوار بوده و بعضا با خطرات جدی روبرو می باشد. ولی این دارو در افرادی که سم زدائی شده اند ندرتا عوارضی را در پی دارد که هیچیک جدی نمی باشند. مهمترین عارضه ای که در ارتباط با نالترکسون مطرح می باشد افزایش آنزیمهای کبدی است که بسیار نادر بوده و در عین حال عارضه مهمی نمی باشد، بدلیل اینکه نالترکسون بدون آنکه به سلولها یا بافت کبدی آسیبی برساند سبب افزایش این آنزیمها می گردد و برخلاف بعضی از داروها که هپاتیت و آسیب کبدی به همراه دارند چنین عارضه ای در مورد نالترکسون مطرح نمی باشد. افزایش آنزیمهای کبدی با آزمایش خود بطور دوره ای مشخص می گردد و در صورت بروز با قطع دارو به حد طبیعی بازمی گردد. لازم به ذکر است بسیاری از بیماران مبتلا به اعتیاد در زمان مراجعه به درمان آنزیمهای کبدی بالا دارند که پس از اقدام به درمان و شروع نالترکسون آنزیمهای کبدیشان به حد طبیعی بازمی گردد. -

آزمایشات مربوط به اعتیاد به مواد مخدر تا چند روز پس از اقدام سم زدائی منفی می شوند؟

آزمایشات فوق معمولا از ۲ تا ۱۰ روز پس از قطع مصرف مواد مخدر منفی می شوند . در روش فوق سریع هر چند مواد مخدر از روز اول از سطح سلولهای پاک می گردند ولی از آنجائی که دفع این مواد عمدتا وابسته به دفع کبدی آنها از بدن می باشد این روش تاثیر زیادی در تسریع منفی شدن تستهای آزمایشگاهی فوق ندارد.

لازم به ذکر است متاسفانه تستهای آزمایشگاهی فوق در برخی موارد منفی یا مثبت کاذب داشته و از اینرو به تنهایی اعتبار زیادی ندارند. مواردی که انگیزه شان از مراجعه به درمان تنها منفی شدن تستهای آزمایشگاهی می باشد متاسفانه پیش آگهی خوبی نداشته و اغلب همراه با عود زود هنگام می باشد و پزشک در این موارد می بایست دقت بیشتری در پذیرش بیمار داشته باشد.

- آیا روش خاصی از سم زدائی وجود دارد که از عود اعتیاد پیشگیری نماید؟


خیر. درمان اعتیاد بطور کلی به دو بخش درمان وابستگی جسمی (سم زدائی) و درمان وابستگی روانی تقسیم می شود . البته درمان مراحل جزئی تری را نیز شامل می شود ( از جمله مشاوره انگیزشی در ابتدای درمان که حداقل یکساعت بطول می انجامد و….) که در راستای یکی از بخشهای دوگانه فوق  می باشند. سم زدائی با هر یک از روشهای علمی فوق الذکر تنها بیمار را از نظر علائم جسمی یا روانی سندرم محرومیت کنترل می نماید وتاثیر مشخصی در درمان وابستگی روانی به تنهایی ندارد. از اینرو روش سم زدائی فوق سریع به تنهایی تاثیر و برتری مشخصی در پیشگیری از عود اعتیاد ندارد و نمی تواند جایگزین مراحل درمانی دیگر در این زمینه شود.

البته روش سم زدائی فوق سریع از این نظر که داروی نالترکسون سریعتر برای بیماران شروع می گردد و بیماران سریعتر از نظر جسمی بهبود می یابند می تواند به بیماران کمک نماید تا با شرایط بهتر و مطمئنتری بتوانند به درمان و مبارزه با وابستگی روانی خود بپردازند.

برگرفته از سایت دکتر محمد والی پورhttp://www.drvalipour.ir

 

[ دوشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1393 ] [ 16:44 ] [ دکتر مصطفی زادصالحی ]

اعتياد يك بيماري قابل درمان است، اما در درمان این بیماری آگاهی و شناخت بیمار و خانواده نسبت به ویژگیهای و خصوصیات اعتیاد و درمانش لازم و ضروری . لازم است هم بیمار و هم خانواده اش بدانند که این بیماری مزمن است و بهبودی نیازمند صبر و بردباری آنها می باشد .

معنای بهبودی و توضیح آن از دیدگاه های افراد مختلف ، متفاوت است. بعضي بهبودي را به معني قطع مصرف مصرف موادمخدر غير قانوني  و پرهیز طولانی مدت می دانند ؛ عده ای دیگر  آن را به معني تغيير رفتار بيمار و تبديل اخلاق و روحيات او به وضعيت دوره قبل از مصرف تلقي  مي كنند؛ بعضي حتي توقع دارند رفتار بيمار آنان از قبل از سوء مصرف هم، بهتر باشد و ایده ال گردد ، تعدادی از  خانواد هها نيز با وجود اينكه رفتارکنونی فرد  بيمار را دوست ندارند و نمی پسندند، ولي معمولاً یک تعريف درست و دقيق   از رفتار ايد ه ال هم در ذهن ندارند و گاه رویا پردازی هم می کنند و دچار تعارض می شوند.

بسیاری از خانواده ها فرزند در حال بهبودی خود را با افراد دیگر خانواده که هرگز مصرف مواد نداشته اند و افرادی کاملا متعادل و منظم هستند مقایسه کرده ؛و  هر روز افسرده تر می شوند و از اینکه روند درمان کٌند است و بیمار به ایده ال های خانواده نمی رسد ، آشفته و ناراضی می شوند و این افکار و احساسات منفی را به شکل تحقیر و سرکوفت به بیمارشان منتقل می نمایند.

بعضی از خانواده ها رفتار طبیعی را نمی شناسند و هرگز فرد بیمار را به صورت متعادل ندیده اند به شکلی برایشان نا آشنا و غریب است و نمی دانند چه می خواهند اینان نیز با خواسته های متعارض خود بیمار را آشفته  و خسته کرده و خودشان هم سرخورده می گردند .
از نظر علمي، بهبودي فرايندي است كه از زماني كه فرد مصرف كننده اين واقعيت را می پذیرد كه سالم ماندن او با ادامه  مصرف و ادامه وضع کنونی  امكان پذير نیست شروع می گردد و با ادامه پرهیز وسعت و عمق پیدا می کند و تمام جنبه های زندگی فرد را در بر می گیرد .
داشتن انتظارات واقعی از بیمار و درمان سبب تسریع روند درمان و دلگرم شدن فرد بیمار به تداوم مسیر می گردد و خانواده نیز آرامش یافته و در این راه به بیمارش کمک می نماید . گذر زمان تغييراتي در خود فرد و روابط بين فرد ي اش ايجاد می کند  و بيمار به تدريج به وضعيت ایده ال بهبودي و زندگي عادي و سالم نزديك  گشته، عملکردهایش در تمامی حوزه ها افزایش می یابد.


انتظارات غیر طبیعی و بسیار کمال گرایانه مخصوصا در اوائل بهبودی که تمرکز روی قطع مصرف و بالا بردن انگیزه در بیمار می باشد باعث بازگشت و  عود بیماران می گردد . هماهنگ شدن خانواده با درمانگر و ارزیابی واقع بینانه نسبت به روند بهبودی باعث افزایش انگیزه می گردد و بدین شکل تاثیرات مثبتی در تسریع روند درمان خواهد گذاشت .

برای درمان اعتیاد یک زمان مشخص وجود ندارد .پیشینه اعتیاد ، میزان مصرف، ویژگیهای شخصیتی و خانوادگی ، نوع ماده مصرفی ، بیماریهای همراه با اعتیاد ، میزان حمایت، استفاده از درمانهای داروئی و غیر داروئی  و عوامل دیگری در طول مدت بهبودی تاثیر گذار هستند و البته گاهی حتی بیمار برای درمان روش مناسب را انتخاب نمی نماید که این موضوع نیز باعث به تاخیر افتادن بهبودی می شود .

موضوع مسلم اینکه بیماری اعتیاد بسیار پیچیده است و درمان آن نیز گاه پیچیده و بسیار سخت می نماید و مسلم تر اینکه حمایت خانواده و پذیرش فرد بهترین تسریع کننده روند بهبودی می تواند باشد .
 
 

منبع:addiction2011.blogfa.com

[ دوشنبه بیست و پنجم شهریور 1392 ] [ 16:23 ] [ دکتر مصطفی زادصالحی ]

در مواردي که فرد اعتياد خود را انکار مي‌کند، مداخله آگاهي‌بخش در بسياري از موارد مفيد است. در اين روش با برگزاري جلسه مداخله براي فرد، تلاش مي‌شود نتيجه نهايي ادامه رفتار اعتياد تشريح و به صورتي مشخص نشان داده شود. حضور اعضاي خانواده بيمار (با توافق خود بيمار) ضروري و مفيد است و حضور پزشک درمانگر، روان‌شناس با تجربه و در صورت امکان همکاري يک متخصص، شانس موفقيت را افزايش مي‌دهد. در اين روش اعضاي خانواده برخي از رفتارهاي نادرست و آزاردهنده فرد را واضح و مستند، بدون ايجاد فضايي شکايت‌آميز در حضور بيمار شرح مي‌دهند. هدف از تشريح رفتارها اين است که فرد وابسته مجبور شود به مشکل خود فکر کند و در يک فضاي مجازي به عاقبت رفتار در پيش گرفته خود نگاهي بيندازد. در جلسه مداخله آگاهي‌بخش بايد چند اصل مدنظر قرار گيرد:

1. به بيمار تفهيم شود اين جلسه براي بهبود او تشکيل شده است.

2. روند اداره جلسه طوري باشد که بيمار نسبت به مشکلش آگاهي و شناخت پيدا کند.

3. از بروز مناقشه و مشاجره پرهيز شود.

4. براي هر مشکل مطرح شده، راه‌حل مناسب و در دسترس پيشنهاد شود.

در يک جلسه مداخله، فرد از مشکلات خود باخبر و توجهش براي تمرکز بر حل اين مشکلات جلب مي‌شود. تفاوت مهم افرادي که در اين جلسه‌ها شرکت مي‌کنند با کساني که با تهديد و فشار تن به درمان مي‌دهند، اين است که چون افراد گروه اول در مورد مشکلات خود آگاهي و شناخت پيدا مي‌کنند، خود را نيازمند تغيير مي‌بينند و با اين نگاه درمان را آغاز مي‌کنند، در حالي که اگر با تهديد، فشار و اعمال زور درمان شروع شود، چون فرد به مشکل خود آگاهي پيدا نکرده، تا زماني که اين فشارها وجود دارد، به تغيير رفتار يا تظاهر به تغيير رفتار ادامه مي‌دهد. اغلب اين افراد تصور مي‌کنند مشکلي ندارند که به حل نياز داشته باشد. برخي از آنها در مواردي حتي به برخي نقاط ضعف خود اشاره مي‌کنند ولي اعتقاد دارند در هر فردي نقاط‌ضعفي وجود دارد.

معمولا در خانواده‌هاي درگير اعتياد، مرتب تهديدها يا اتمام‌حجت‌هايي با فرد وابسته انجام مي‌شود که اغلب مبهم، اغراق‌آميز و غيرقابل‌اجرا هستند و به هيچ‌کدام از آنها هم عمل نمي‌شود؛ مثلا: «اگر ترک نکني، بايد از اينجا بروي»، «اگر درمان نکني، طلاق مي‌گيرم» و... اما اثر اين تهديد‌ها منفي است و در جلسه‌هاي مداخله آگاهي‌بخش جايي ندارد و اگر قراري گذاشته يا تضميني اتخاذ مي‌شود، بايد عملي و مشخص باشد و اگر حد و مرزي تعيين مي‌شود، بايد به آن پايبند بود.

پنج مرحله تغيير رفتار

وابستگي به مواد مخدر و محرک همانند بسياري ديگر از مشکلات به تغيير در رفتار نياز دارد؛ پس بايد آگاهي فرد افزايش و باور او تغيير يابد. فرايند تغيير رفتار به 5 مرحله تقسيم مي‌شود؛ قبل از آگاهي، آگاهي، آمادگي، اقدام و نگهداري. البته در مورد وابستگي به مواد، مرحله ششمي ‌را هم مي‌توان متصور شد که عبارت است از «عود» يا «بازگشت»:

1. مرحله قبل از آگاهي: زماني است که شخص هيچ قصدي براي تغيير رفتار خود ندارد. در اين مرحله افراد از مشکلاتشان بي‌خبرند و مساله اين نيست که توانايي حل مشکل را ندارند، بلکه از پي بردن به مشکل خود نيز ناتوان هستند. معمولا اعضاي خانواده، دوستان و اطرافيان کاملا از مشکل آنها باخبرند ولي خود فرد با فرافکني مشکل را در ديگران مي‌بيند. مداخله آگاهي‌بخش در اين مرحله مي‌تواند بسيار كمك‌كننده باشد.

2. مرحله آگاهي: در مرحله آگاهي، خود شخص مي‌داند مشکل وجود دارد و جدي در مورد غلبه بر آن فکر مي‌کند ولي هنوز تصميم نگرفته است. افراد در اين مرحله به راه‌هاي مختلفي فکر مي‌کنند و گاهي اين تامل چنان طولاني مي‌شود که حالت وسواس‌گونه پيدا مي‌کند بنابراين با کمک بايد آنها را به مرحله بعدي هدايت کرد.

3. مرحله آمادگي: اين مرحله شامل فرايندهاي قصد و رفتار است. در اين مرحله فرد گاهي بلافاصله دست به اقدام مي‌زند و تغييرات خوشايند جزئي را اعلام مي‌کند اما تا رسيدن به رفتار جديد فاصله دارد. چنانچه مرحله آگاهي‌بخشي با تعيين اهداف توام باشد، شخص با تعهد زياد، مرحله آمادگي را طي مي‌کند و به مرحله بعدي راه مي‌يابد.

4. مرحله اقدام: در اين مرحله افراد رفتارها، انتظارها يا محيط خود را تغيير مي‌دهند تا بر مشکلات فائق آيند. اين مرحله به انرژي قابل‌ملاحظه‌اي نياز دارد و نيازمند فراهم آوردن شرايطي است تا رفتارهاي جديد باعث تغييرات جدي و پايدار در فرد شوند.

5. مرحله نگهداري: مرحله نگهداري، آخرين مرحله تغيير رفتار است. در اين مرحله افراد کوشش مي‌کنند آنچه از مرحله اقدام به دست آورده‌اند، تثبيت کنند. به بياني ديگر، اين مرحله تداوم تغيير ايجاد شده است. براي افراد وابسته به مواد، اين مرحله ممکن است تا پايان عمر طول بکشد. از آنجا که عود يا بازگشت در مورد مشکلاتي چون اعتياد، يک قاعده محسوب مي‌شود، ناگزير آن را به‌عنوان يکي از مراحل تغيير رفتار بايد پذيرفت که در صورت وقوع به اقدامي جدي نياز دارد.

نقل از روزنامه سلامت

[ سه شنبه بیست و یکم خرداد 1392 ] [ 17:28 ] [ دکتر مصطفی زادصالحی ]

مت‌آمفتامین با بدن چه می‌کند؟

مت‌آمفتامین با بدن چه می‌کند؟ 

مت‌آمفتامین با ورود به سیستم عصبی مرکزی باعث آزاد شدن ناگهانی واسطه شیمیایی دوپامین از مغز می‌شود که باعث تحریک سلولهای مغزی و افزایش حالت تهاجمی و افزایش حرکات جسمی می‌شود. در صورت ادامه مصرف بعد از مدت طولانی علایم بدخلقی و افسردگی و علایم اختلال حرکتی مثل پارکینسون در فرد ظاهر می‌شود. همچنین این ماده در همان ابتدای مصرف خسارات جبران ناپذیری را در مغز وارد می‌آورد که افت حافظه، پرخاشگری و تهاجم، رفتارهای جنون آمیز و آسیب‌های قلبی و مغزی از عوارض مصرف آن است. این ماده به صورت داخل بینی و خوراکی و داخل رگ و کشیدنی مصرف می‌شود و بلافاصله بعد از مصرف حالتی به نام rush یا flash در فرد ایجاد می‌گردد. با مصرف این ماده حالاتی مثل هیجان زدگی، بی تابی، سخن‌گفتن تند، کاهش خواب و اشتها و افزایش فعالیت‌های فیزیکی به وجود می‌آید.


مصرف این ماده می‌تواند باعث کاهش اشتها برای روزها، افزایش تعداد تنفس، افزایش فعالیت فیزیکی، افزایش دمای بدن و تحریک پذیری و بی خوابی گیجی، لرزش و تشنج، اضطراب و بدبینی و خشونت را سبب شود. که تشنج و افزایش زیاد دمای بدن باعث مرگ افراد می‌گردد. همچنین با صدمه روی عروق باعث سکته مغزی و سکته قلبی می‌گردد.


یکی از عوارض روانی آن ایجاد بیماری روانی شبیه اسکیزوفرنی است شامل توهمات بینایی و شنوایی و بدبینی و پرخاشگری است. احساس کرم زدگی توهمی هست که میان مصرف کنندگان آمفتامینها رواج دارد و علت آن اثر محرک شیشه روی مغز می‌باشد. توهم کرم زدگی و وجود کرمهائی که تمام بدن و صورت را می‌خورند تا آنجا شدید است که ممکن است باعث شود شخص در حالت توهم ناشی از شیشه به خودش آسیب شدیدی وارد کند که گاهی هم به بستری شدن فرد می‌انجامد. همراه بودن مصرف شیشه با عفونتهای پوستی و پوسیدگی شدید دندانها باعث شده‌است شایعه کرم زدگی بدن گسترش پیدا نماید. دهان کرم زده معتادان آمفتامین (Meth Mouth) یکی از شدیدترین عفونتهای دهانی و پوسیدگی دندان است. علت این عفونت خود ماده آمفتامین نیست بلکه اثرات جانبی آن مثل خشکی دهان، تنبلی و بی خیالی، مصرف زیاد مشروبات و نوشابه برای جبران کم آبی و حل کردن شیشه عوامل اصلی این عفونت دهانی و دندانی هستند.


مصرف آمفتامین یا شیشه با خلوص پائین که مخلوط با مواد دیگری از جمله شکر یا جوش شیرین است عوارض شدیدتری نسبت به آمفتامین خالص دارد. پارگی رگها، گرفتگی عضلانی و عفونت پوستی و یا داخلی از این عوارض می‌باشد. ضمنا موارد مرگ در اثر مصرف بیش از حد یا اُوِر دوز در این نوع مواد بیشتر از مواد خالص است چرا که ممکن است بدون اطلاع فرد، ماده مخدری که از فروشنده ناشناسی تهیه شده دارای درصد یا دوز بالاتری نسبت به ماده معمول داشته باشد.

[ سه شنبه دوم آبان 1391 ] [ 19:1 ] [ دکتر مصطفی زادصالحی ]
مواردی وجود دارند که می توان با پرهیز و دوری از آنها از اعتیاد افراد به مواد مخدر و الکل پیشگیری کرد.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی پیشگیری نوین، با مطالعه و اجرای 5 توصیه زیر می توانید از اعتیاد اعضای خانواده به مواد مخدر و الکل پیشگیری کنید:


1- ارتباط موثر با فشار همسالان

بزرگترین علت مصرف مواد مخدر و نوشیدن الکل توسط جوانان فشار همسالان است. جوانان با مصرف مواد مخدر و نوشیدن الکل رفتارهایی می کنند که در حالت عادی هرگز چنین نمی کنند. در چنین مواردی، والدین باید برای فرزندشان دوستانی بیابند تا آنها را برای انجام رفتارهای خطرناک و مخرب تحت فشار قرار ندهند.


2- مقابله با فشارهای زندگی

افراد در دنیای امروز خود را در غرق شغل شان می کنند و اغلب در آرزوی استراحت و آرامش می سوزند. اما در ادامه با مصرف مواد مخدر و نوشیدن الکل تلاش می کنند به آرامش برسند، غافل از آن که زندگی شان سرشار از اضطراب و دلشوره است. یافتن روش های کنترل و مدیریت اضطراب به پیشگیری از اعتیاد به مواد مخدر و الکل کمک می کند. با ورزش و مطالعه کردن و یاری رساندن به نیازمندان می توان اضطراب را مدیریت و کاهش داد.


3- دریافت کمک برای کنترل و درمان بیماری های روحی روانی

بیماری روحی روانی و اعتیاد به مواد مخدر و الکل ارتباط تنگاتنگی با یکدیگر دارند. ممکن است افرادی که از بیماری روحی روانی رنج می برند برای کاهش افسردگی، دلشوره و اضطراب پس از بروز حوادث، مخدر مصرف کنند و الکل بنوشند. اما بهترین روش برای کنترل و درمان این بیماری ها مراجعه به متخصص مشاور و روان پزشک است.


4- بررسی عوامل خطر

اگر به عوامل خطر زای محیطی، فیزیکی و زیستی باور دارید به احتمال زیاد می توانید بر آنها غلبه کنید. داشتن سابقه اعتیاد به مواد مخدر و الکل در خانواده، زندگی در محیط و خانواده ای که مواد مخدر و الکل ستایش می شوند خطر اعتیاد به مواد مخدر و الکل را افزایش می دهند.

5- ایجاد تعادل در زندگی

مردم وقتی شاد نیستند و زندگی بر وفق مرادشان نیست مخدر مصرف می کنند و الکل می نوشند. زندگی را به شکل تصویری بسیار بزرگ ببینید و اهداف تان را مشخص کنید.

[ دوشنبه هفدهم مهر 1391 ] [ 18:54 ] [ دکتر مصطفی زادصالحی ]
قاطعیت، توانایی نشان دادن احساسات، عقاید، افکار و نیازهای خود بطور مستقیم، آشکار و صادقانه است، در حالیکه ارزش ها و قوانین دیگران مورد حمله قرار نگیرد. قاطعیت به معنای ایستادن روی خواسته های خود، نشان دادن مخالفت و عدم موافقت با پدیده ای و ماندن روی نیازهای خود بصورت واضح و مشخص است. در قاطعیت تأکید روی آن است که شما چه احساسی دارید و در نتیجه باید دنبال یک راه مثبت برای نشان دادن و بروز آن بگردید، تا اینکه بخواهید با پرخاشگری و عصبانیت عمل کنید. هدف حل مشکل و بدست آوردن بهترین نتیجه است نه به دست آوردن یک پیروزی. به نظر می رسد خیلی از افراد قاطعیت را با رفتارهای پرخاشگرانه و تند اشتباه می گیرند، قاطعیت به معنای پرخاشگری، عصبانیت و حمله کردن به طرف مقابل نیست، چرا که در این وضعیت ما به قوانین دیگران احترام نمی گذاریم و به احساس طرف مقابلمان بی توجه هستیم و این ذهنیت را برای رسیدن به هدف خود انتخاب کرده ایم که: « من پیروز شدم، تو شکست خوردی.» افرادی که اینگونه عمل می‌کنند، در واقع می‌خواهند روی خواسته‌ی خود بایستند، اما متوجه نیستند که چه اثری روی دیگران گذاشته‌اند. برخوردهایی این چنین مانع از شکل‌گیری روابط بین فردی نزدیک و مبتنی بر اعتماد و مراقبت می‌گردد. از سوی دیگر پاسخ ما در مقابل خواسته‌ها و نظرات دیگران نباید یک پاسخ انفعالی باشد چرا که در این مورد گویی هیچ عملی رخ نداده است و هیچ تصمیمی گرفته نشده است. افرادی که منفعل عمل می‌کنند روی خواسته‌های خود نمی‌ایستند، می‌ترسند تا دیگران را از خود بیازارند، آن‌ها با بروز خشم و نارضایتی خود مشکل دارند و معمولاً احساسات خود را انکار و یا مهار می‌کنند. چگونه می‌توانیم این مهارت را در خود افزایش دهیم؟

1- در ابتدا مشخص کنیم که چه می‌خواهیم بگوییم؟ «بلی» یا «نه» . اگر مطمئن نیستیم که چه تصمیمی می‌خواهیم بگیریم، بگوییم: لازم است مدتی فکر کنم و بگوییم که چه وقت به او پاسخ خواهیم داد.

2- نسبت به احساسات، نیازها، عقاید و نظرات خودمان، صادق و روراست باشیم و آن‌ها را بشناسیم.

3- درخواست‌های منطقی خود را مشخص، و محکم بیان کنیم.

4- اهداف و مقاصد خود را به روشی مستقیم و صادقانه بیان کنیم.

 5- نقطه نظرات خود را بدون شرمندگی و معذرت‌خواهی بیان کنیم.

6- تا جایی که امکان دارد بطور خلاصه دلیل خود را برای مخالفت بگوییم اما از دادن توضیحات زیاد خودداری کنیم.

 7- اگر کاملاً متوجه خواسته و پیام طرف مقابلمان نشدیم، برای روشن شدن موضوع سؤال کنیم و توضیح بخواهیم.

 8- مسئول بودن راجع به رفتار خودمان، به ما این فرصت را می‌دهد که احساس خوبی راجع به خود داشته باشیم.

۹- اجازه ندهیم که دوستان، همکلاسی‌ها و اطرافیان ما، رفتارها، عقاید و ارزش‌های خود را به ما تحمیل کنند، در عوض به آنها این فرصت را بدهیم تا بدانند ما چه فکر و چه احساسی داریم؟ و چه می‌خواهیم؟

 10- از کلمه‌ی «نه» استفاده کنیم و ممکن است لازم باشد در صورت انتخاب آن یک توضیحی نیز برآن بدهیم.

11- وقتی کاری را نمی‌خواهیم انجام بدهیم، بگوییم «نه» تا اینکه بگوییم: «... خوب می‌دانی، آخه من اینطور فکر نمی‌کنم...» چراکه این پاسخ نشانه‌ی تردید ماست تا قاطعیت.

۱۲- بهتر است به جای عبارت «من نمی‌توانم ...» یا «من نباید ...» از عبارت «من تصمیم دارم که این کار را نکنم» یا «من نمی‌خواهم ...» در بیان مخالفت خود استفاده کنیم.

 13- شاید لازم باشد در مقابل خواسته دیگران چندین بار امتناع و مخالفت خود را تکرار کنیم. نیازی نیست هربار توضیحات جدید بدهیم، فقط «نه» را تکرار کنیم و دلایل اولیه خود را بگوییم.

 14- اگر طرف مقابل ما پس از هربار «نه گفتن» ما باز اصرار بر خواسته خود دارد، سکوت کنیم یا موضوع بحث را عوض کنیم یا حتی می‌توانیم مکالمه را قطع کرده و محل را ترک کنیم.

 15- از سوالات «چرایی» (Why question) اجتناب کنیم، اینگونه سؤالات باعث حالت تدافعی در طرف مقابل ما می‌شود.

 16- به قوانین دیگران اهمیت و احترام قائل می‌شویم و آن‌ها را بشناسیم.

 17- می‌توانیم احساس شخصی را که خواسته‌ی او را رد کرده‌ایم، بیان کنیم تا به او بفهمانیم که متوجه شرایط او هستیم؛ مانند: «من می‌دانم که این تو را ناراحت می‌کند، اما من ...».

 18- از امتنان خود احساس گناه نکنیم، این وظیفه ما نیست که مشکلات دیگران را حل کنیم.

 19- اگر با تقاضای اولیه فرد، موافق نیستیم اما مایل هستیم به او کمک کنیم، می‌توانیم بطور مثال بگوییم:من نمیتوانم تمام عصر را بمانم و به تو کمک کنم، اما می‌توانم دو ساعت بمانم.

 20- ما این حق را داریم که عقیده‌ی خود را عوض کنیم و به تقاضایی که در ابتدا پاسخ مثبت داده‌ایم، حالا پاسخ منفی بدهیم.

۲۱- برای نشان دادن احساس عصبانیت و ناراحتی خود از ضمیر «من» و «ما» استفاده کنیم به جای آنکه با استفاده از کلمه‌ی «تو» و «شما» او را سرزنش کرده و انگشت اتمام به سویش بگیریم. مثلاً مناسب‌تر است بگوئیم: من خیلی ناراحت می‌شوم وقتی به نظر من توجه نمی‌کنید تا اینکه بگوئید: شما خیلی بی‌خیال و بی‌توجه هستید و به نظرات دیگران هیچ ارزشی قائل نمی‌شوید.

 22- در هنگام ارتباط با دیگران از وضعیت بدنی و تُن صدای مناسب استفاده کنیم؛ مثلاً تُن ضعیف صدا، شانه‌های فرد افتاده، دست‌های درهم قفل شده و نگاه غیر مستقیم و نامطمئن، حالت ترس، تردید و انفعال را در ما نشان می‌دهد و طرف مقابل را برای درخواست‌های غیر منطقی‌اش بی‌پرواتر می‌کند، و برعکس، داد و فریاد، سینه‌های سپر شده، نگاه گستاخانه و ... نشانه‌ی پرخاشگری ما و زیرپا گذاشتن قوانین و حقوق دیگران است؛ یعنی مطمئن باشیم ژست غیر کلامی ما تقویت کننده و منعکس کننده‌ی پیام کلامی ماست.

 23- در هنگام بیان و انتقال پیام خود از ارتباط چشمی مناسب استفاده کنیم و به صورت طرف مقابل نگاه کنیم.

 24- در یک فاصله‌ی مناسب و راحت از طرف مقابل بایستیم یا بنشینیم.

25- از ژست و حالات بدن خود می‌توانیم برای تأکید آنچه گفته‌ایم استفاده کنیم.

26- در صورت لزوم پیام خود را تکرار کنیم و اگر فکر می‌کنیم هدف و پیام ما به خوبی و روشنی دریافت نشده است، آن را توضیح دهیم.

 27- زمانی که در موقعیتی قرار می‌گیریم که لازم است پاسخ «نه» بگوئیم و مخالفت خود را با عقیده نظر و خواست دیگران مطرح کنیم، همیشه این سؤالات را از خود بپرسیم: - آیا توانستم پیام خود را هرچه واضح‌تر و روشن‌تر بیان کنم؟ - چقدر در مورد چیزی که می‌خواستم بگویم بطور خاص و مشخص عمل کردم؟ - آیا ممکن است دوباره پیام خود را تکرار کنم؟ آیا با انجام آن احساس راحتی می‌کنم؟ - علاوه بر کلام خود، چگونه از زبان بدنی خود برای انتقال پیامم استفاده کردم؟

28- در مورد تقاضای خودمان: اگر طرف مقابل بار اول پاسخ منفی به تقاضای ما داد، آن را تکرار کنیم و خیلی زود از خواسته‌ی خود با اولین پاسخ منفی نگذریم.

29- از دیگران بخواهیم وقتی با آن‌ها صحبت می‌کنیم به نقطه نظرات ما گوش بدهند.

 به نقل از انجمن صنفی درمانگران اعتیاد فارسhttp://farsaatc.blogfa.com/

[ شنبه پانزدهم مهر 1391 ] [ 18:8 ] [ دکتر مصطفی زادصالحی ]
 

مصرف ترامادول موجب وابستگی روانی و جسمی شبیه اعتیاد به تریاک می‌گردد. با قطع ناگهانی دارو علائم اضطراب، تعریق، بی‌خوابی، تهوع و لرز، اسهال، درد عضلانی، سندروم پای بی‌قرار (RLS)، ترس و بیقراری، گرگرفتگی و گزگز انتهاها پیش می‌آید. ترامادول به علت خاصیت سرخوشی، نشئگی و ضدافسردگی به شدت مورد سوءمصرف قرار می‌گیرد و اکثراً در میان جوانان این مخدر به اشتباه حدس زده می‌شود و خطر اعتیاد به آن در نظر گرفته نمی‌شود. این ماده با شدتی برابر مرفین ایجاد سرخوشی و نشئگی می‌کند در صورتی که برای تسکین درد ۱۰ برابر ضعیف‌تر از مرفین است. ترامادول با نسخه عادی پزشک قابل تهیه می‌باشد و در اکثر کشورها شامل قوانین داروهای مخدر نمی‌شود با این وجود خاصیت اعتیاد آور آن کمتر از دیگر مواد اپیوئیدی نیست و مشاهده شده که بااشتیاق مصرف می‌شود.

علائم جسمی ترک ترامادول احتمالاً به علت خواص ضدافسردگی این دارو (جلوگیری از بازجذب سروتونین و نورآدرنالین) شدیدتر از علائم ترک مخدرهایی مانند تریاک می‌باشد، حتی بعد از قطع مصرف کوتاه مدت ترامادول علائمی مانند بی خوابی، سندروم پای بی‌قرار (RLS) و افسردگی بروز می‌کند. مصرف بدون وقفه آن در طولانی مدت باعث ایجاد مقاومت بدنی نسبت به مواد اپیوییدی شده و دوز مصرف آن باید افزایش یابد تا اثری مشابه مقدار مصرف اولیه را ایجاد کند، مدتی بعد از قطع مصرف دارو مقاومت بدنی نسبت به ترامادول و دیگر مواد اپیوئیدی به حالت اولیه بر می‌گردد. [۷]

 مصرف ترامادول در افرادی که مبتلا به آسم ، مشکلات تنفسی، کلیوی، کبدی، آلرژی، افراد سالمند و یا کسانی که الکل، داروهای نارکوتیک، داروهای MAOI,SSRI,TCA مصرف می کنند، خطرناک است.

 عوارض جانبی این دارو شامل مشکلات گوارشی (مانند حالت تهوع و استفراغ) ، سردردهای شدید، بی خوابی، اضطراب، عرق کردن زیاد،‌درد و لرزش اندام ها و در برخی موارد فرد را دچار عارضه هایی مانند تشنج، آنافیلاکسی و وقفه تنفسی می کند.
  علائم جسمی و روانی اعتیاد به ترامادول : سرخ شدن چشم ها، نگاههای مات به صورت طولانی مدت به اطراف، عدم تعادل در حرکات، بی توجهی به نظافت، بی علاقه گی به کار و فعالیت روزانه، بیقراری شدید، وجود بوهای بد از بدن، تغییرات ناگهانی اخلاق در فرد است.
  یکی از عوارض نادر ولی خطرناک مصرف ترامادول تشنج می‌باشد. تشنج معمولا در اثر مصرف زیاد این دارو یا مصرف دارو در بیماران صرعی یا بیمارانی که دچار آسیب مغزی شده‌اند با بیمارانی که مشکلات کبدی کلیوی (دفع دارو دچار اختلال گشته و افزایش مقدار دارو در خون) دارند و یا معتادان به الکل ایجاد می‌گردد. همچنین احتمال وابستگی دارویی و بروز علائم ترک مشابه دیگر ترکیبات شبه تریاک هم وجود دارد.

 

 

[ چهارشنبه سی و یکم خرداد 1391 ] [ 18:58 ] [ دکتر مصطفی زادصالحی ]

اعتیاد به هرگونه وابستگی جسمی یا روانی که به گونه ای منفی زندگی فرد را متاثر سازد اطلاق می شود و در واقع بیماری است با ابعاد جسمی، روانی و اجتماعی که علاوه بر آسیبهای فراوانی که به سلامتی جسمی و روانی و در نتیجه تمامی ابعاد زندگی فرد وارد می آورد، آثار تخریبی فراوانی را نیز بر روی خانواده و جامعه بر جای می گذارد .

 وابستگی روانی ( ذهنی ) مشخصه اصلی اعتیاد بوده و برخلاف تصوری که بعضا در جامعه به چشم می خورد بسیاری از موادی که وابستگی جسمی به همراه ندارند ( و از اینرو اعتیاد آور تلقی نمی گردند) دارای وابستگی روانی و کشش شدید بوده ( یعنی در واقع اعتیاد آور هستند ) و به مراتب فاجعه بارتر از مواد با وابستگی جسمی می باشند.
● چه مواد و داروهایی اعتیاد آور هستند؟
مواد اعتیاد آور طیف بسیار وسیعی را در برگرفته و عمدتا شامل مواد مخدر( مثل تریاک، هروئین، شیره، کدئین، دیفنوکسیلات، مرفین، پتدین، متادون، ترامادول، کرک، تمجزیک یا بوپرنورفین …) ،مواد محرک و توهم زا( مثل کوکائین، شیشه ، قرص اکستازی، حشیش،LSD …)، برخی آرامبخشها ( عمدتا از داروهای گروه دیازپام)، سیگار، الکل می باشد. با توجه به تعریف اعتیاد و نقش مهم وابستگی روانی در آن موارد دیگری از جمله قمار، اینترنت نیز اعتیاد آور می باشند.

● علایم‌ و نشانه‌های‌ فیزیکی‌ و جسمی‌ سوءمصرف‌ مواد :

۱) سرخ‌ شدن‌ چشمها
۲) نگاه‌های‌ مات‌ به‌ مدت‌ طولانی‌
۳) نامفهوم‌ و جویده‌ شدن‌ طرز صحبت‌
۴) عدم‌ تعادل‌ در حرکات‌
۵) کم‌ شدن‌ توجه‌ به‌ نظافت‌
۶) محلهای‌ متعدد تزریق‌ سرنگ‌ در بدن‌
۷) غیبت‌های‌ مکرر از کلاس‌ درس‌ و کاهش‌ علاقه‌ به‌ تحصیل‌
 ۸)بی‌ قراری‌ شدید
۹) تغییرات‌ ناگهانی‌ خُلق‌
۱۰) به‌ مشام‌ رسیدن‌ بوهای‌ غیر عادی‌ از دهان‌ یا لباس‌
۱۱) وجود سوزنها و سنجاقهای‌ سیاه‌ شده‌، قاشق‌ خمیده‌ و دود گرفته‌ و ورق آلومینیومی‌
۱۲) لوله‌های‌ خالی‌ خودکار، کبریت‌ نیم‌ سوخته‌ در محل‌های‌ غیر معمول‌
۱۳) طولانی‌ شدن‌ زمان‌ ماندن‌ در دستشویی‌ و حمام‌
۱۴) ناپدید شدن‌ بعضی‌ اشیاء در خانه‌
۱۵) خواب‌ آلودگی‌
۱۶) تغییر دوستان‌
۱۷) تأخیر در حرکات‌ و کند شدن‌ رفتارها

علائم مصرف مواد مخدر در جوانان و نوجوانان

تشخیص رفتارهاى آشکار دوره نوجوانى از رفتارهاى ناشى از مصرف مواد مخدر دشوار است. زیرا بسیارى از این تغییرات کاملاً شبیه به هم هستند.

چنانچه والدین و اعضاى موثر خانواده نسبت به نشانگان و علائم اولیه مصرف مواد در جوانان و نوجوانان حساس و هوشیار باشند، مى توانند در بسیارى از موارد مانع از وخیم تر شدن اوضاع و انحطاط کامل جوان شوند.

 مهمترین این علائم عبارتند از:
۱ _ انزواطلبى، خستگى و بى تفاوتى نسبت به خانواده و ارزش هاى حاکم بر آن.
۲ _ خشونت، پرخاشگرى و قانون شکنى.
۳ _ عدم تمایل به صحبت و مشورت با والدین و نزدیکان.
۴ _ کاهش نمرات درسى و بى علاقگى نسبت به درس و آموزش.
۵ _ نداشتن فعالیت هاى جسمى _ ورزشى.
۶ _ کاهش اعتماد به نفس، خویشتن دارى و ثبات درونى.
۷ _ تغییرات شدید خواب (بى خوابى، خواب آلودگى، خوابیدن در طول روز، کابوس دیدن و…).
۸ _ تغییرات شدید در عادات غذا خوردن (بى اشتهایى، کم خوراکى، پرخورى و…).
۹ _ عدم تمایل به برقرارى رابطه دوستى با سایر هم سالان.
۱۰ _ کاهش توان تحمل و بردبارى در برابر مشکلات.
۱۱ _ عدم پذیرش مسئولیت و ضعف در تصمیم گیرى.
۱۲ _ عدم تمرکز بر مسائل، فراموشى و بى توجهى.
۱۳ _ قرمزى چشم ها و آب ریزش بینى.
۱۴ _ نیاز شدید به پول اضافى (براى خرید مواد) و رفتارهاى غیرمسئولانه (بزهکارى و دزدى از خانه).
۱۵ _ بى توجهى به ظاهر و آراستگى.

نقل از سایت پزشکان بدون مرز

[ دوشنبه بیست و دوم خرداد 1391 ] [ 18:8 ] [ دکتر مصطفی زادصالحی ]

در حالي كه مديركل پيشگيري و درمان اعتياد سازمان بهزيستي كشور نسبت به شيوع انواع جديد مواد اعتيادآور از جمله مواد محرك و داروهاي بدنسازي (استروئيدهاي آنابوليك) در باشگاه‌هاي بدنسازي كه بخشي از اعتيادهاي نوظهور را تشكيل مي‌دهند، هشدار داده بود، مديرگروه درمان اعتياد سازمان بهزيستي كشور نيز تاكيد كرد: مصرف اين داروها، نوع جديدي از اعتياد را شكل داده است كه از نظر ويژگي‌هاي رواني، مشابه ديگر انواع اعتياد است.

دكتر روشن پژوه در گفت‌وگو با ايسنا،، در مورد سوءمصرف داروهاي بدنسازي گفت: مصرف اين داروها نوع جديدي از اعتياد را شكل داده است كه از نظر ويژگي‌هاي رواني، مشابه ديگر انواع اعتياد است.
وي با اشاره به فراگير شدن ميزان استفاده از داروهاي بدنسازي در كشور اظهار كرد: درحال حاضر موج قهرماني در جامعه به چشم مي‌خورد كه در اثر تبليغ الگوهاي قهرماني شكل گرفته و به دنبال آن تعداد باشگاه‌هاي ورزشي هم در حال افزايش است.
وي افزود: اين در حالي است كه بستري براي آموزش صحيح و انجام فرآيندهاي پيشگيرانه در اين زمينه ايجاد نشده است و جواني كه تحت تاثير اين مجموعه عوامل قرار مي‌گيرد و آموزش‌هاي لازم را دريافت نمي‌كند، در برابر پيشنهادهاي نامناسب در زمينه سوء مصرف «هورمون‌هاي بدنسازي» قرار گرفته و به سمت مصرف اين مواد گرايش مي‌يابد.
مديرگروه درمان اعتياد سازمان بهزيستي كشور در ادامه با بيان اينكه اين هورمون ها از جنس هورمون‌هاي جنسي مردانه هستند كه باعث رشد عضلات، حجيم و پيچ در پيچ شدن آنها شده و «استروئيد آنابوليك» ناميده مي‌شوند، هشدار داد: سوءمصرف اين هورمون‌ها باعث اختلال در سيستم توزيع هورمون بدن و بروز سرطان و اختلال در دستگاه تناسلي مي‌شود.
روشن پژوه همچنين با هشدار نسبت به بروز سكته قلبي در افرادي كه اين مواد را مصرف مي‌كنند، تاكيد كرد: هورمون‌هاي مردانه (آندروژن‌ها) باعث افزايش احتمال سكته قلبي در بدن مي‌شوند و افرادي كه اين هورمون‌ها را مصرف مي‌كنند، خود را در معرض حملات قلبي و عروقي قرار مي‌دهند.
وي در ادامه با هشدار نسبت به اختلالات رواني كه استروئيدهاي آنابوليك ايجاد مي‌كنند، عنوان كرد: سوء مصرف اين داروها باعث افزايش ميزان پرخاشگري، رفتارهاي پراضطراب و كم‌حوصلگي مي‌شود.
مديرگروه درمان اعتياد سازمان بهزيستي با برشمردن شيوه‌هاي مصرف داروها به انواع تزريقي، خوراكي و برچسب‌هايي كه روي پوست مي‌چسبانند، اظهار كرد: اين داروها عمدتا توليد خارج به خصوص آمريكا و كاناداست و انواع متنوعي دارد.
روشن‌پژوه در ادامه با اشاره به نتايج تحقيقي كه اخيرا در «كرج» در اين زمينه انجام شده و در نشريه دانشگاه علوم پزشكي ايران هم به چاپ رسيده است، گفت: متوسط سن مصرف‌كنندگان هورمون‌هاي بدنسازي6/22 سال و مدت مصرف 26 ماه گزارش شده است. ضمن اينكه از نظر تحصيلات مصرف‌كنندگان قشرهاي متفاوتي از بيسواد تا بالاتر از ديپلم را تشكيل مي‌دهند.
وي در ادامه با تاكيد بر اينكه مصرف‌كنندگان استروئيد‌هاي آنابوليك از نظر ويژگي‌هاي رواني مشابه ديگر معتادان هستند، اظهار كرد: در استفاده از استروئيدهاي آنوبوليك فرآيندي رواني طي مي‌شود كه با ديگر اعتيادها ويژگي‌هاي مشتركي دارد. ورزشكاري كه استروئيد مصرف مي‌كند با دانشجويي كه شب امتحان براي نمره ريتالين مي‌خورد و فردي كه براي آرامش و حل مساله، مصرف مواد را تجربه مي‌كند، از نظر رواني مشابه است.
روشن پژوه در ادامه با بيان اينكه هدف و انتظار اين افراد از مصرف متفاوت است، تصريح كرد: ورزشكاري كه دچار سوءمصرف استروئيد‌هاي آنابوليك مي‌شود، به جاي كسب مهارت تمرين كردن و طي كردن فرآيند قهرماني تا رسيدن به نتيجه مطلوب، هورمون مصرف مي‌كند.

[ چهارشنبه نوزدهم بهمن 1390 ] [ 18:22 ] [ دکتر مصطفی زادصالحی ]
یک روانپزشک گفت: اخیرا ثابت شده در موضوع پیشگیری از اعتیاد و درمان آن نقش مسائل روانشناختی و به طور خاص نقش مهارت‌های زندگی بسیار پررنگ و حائز اهمیت است.

قاسم دستجردی در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) - منطقه یزد، گفت: هم‌اکنون نگاه به اعتیاد نگاهی علمی است و اعتیاد را به عنوان یک بیماری پیش رونده مزمن و عود کننده تعریف می‌شود چرا که اثرات عمیق بر مغز و گیرنده‌های مَغزی گذاشته و باعث به هم ریختن تعادل مواد بین سلولی مترشح در مغز می‌شود.

وی افزود: از سوی دیگر اعتیاد باعث افت عملکرد در حیطه‌های شغلی، اجتماعی و بین فردی می شود و به طور کلی سبک زندگی فرد را تغییر داده و همچنین شبکه دوستان و نوع نگرش، قضاوت، برداشت و تفکر فرد را درگیر می‌کند.

وی ادامه داد: درمان اعتیاد درمان همه جانبه، طولانی و زمان بر است به طوری که علاوه بر درمان دارویی باید به جنبه روانشناختی و اجتماعی آن توجه شود.

دستجردی با تاکید بر نقش مهارت‌های زندگی در پیشگیری و درمان اعتیاد، خاطرنشان کرد: برای پیشگیری از اعتیاد تاثیر سخنرانی در مورد مواد به مراتب کمتر از نقش آموزش مهارت‌های زندگی است.

وی مهارت‌های زندگی را اینگونه تعریف کرد: این مهارت‌ها برای زندگی، مدارا و مدیریت با چالشهای زندگی و مشکلات روزمره هستند که نتیجه آن کسب شادی، آرامش و لذت بیشتر خواهد بود.

وی در خصوص ارتباط بین مهارتهای زندگی و اعتیاد تصریح کرد: مهارت همدلی یکی از این مهارتهاست و بدین معناست که بتوانیم شرایط، احساسات و افکار مخاطب را درک کنیم وبه عبارتی به معنای تایید احساسات و شرایط فعلی فرد مقابل است حتی اگر موافق هم نباشیم همدلی در پیشگیری و درمان حائز اهمیت است.

وی توصیه کرد: خانواده‌ها باید به این موضوع اهمیت بدهند، یاد بگیرند و در برخورد با نوجوانان و جوانان و همچنین افراد معتاد آن را بکار گیرند، شرایط فرد را بفهمند و دوگانگی موجود در فرد را درک کنند و بعد از ابراز همدلی و تعمیق روابط فی ما بین گام‌های بعدی را بردارند.

دستجردی به مهارت حل مسئله نیز اشاره کرد و گفت: باید به جوانان آموزش داده شود که چگونه در برخورد با مسائل و مشکلات در راستای حل موضوع اقدام کنند چرا که بعضی از افراد در برخورد با مشکلات و تسکین موقت به مواد مخدر روی می‌آورند.

وی در خصوص آموزش مهارت مدیریت خشم هم گفت: در این مهارت باید آموزش‌های لازم در جهت کنترل اینکه چگونه در اوج خشم و عصبانیت از برخوردهای غیرمنطقی پرهیز و ضمن بیان احساس خودمان از برخوردهای مخرب پیشگیری کنیم به افراد ارائه شود چرا که بسیاری از افراد به علت حملات خشم به سمت مواد به عنوان یک ماده تسکین دهنده روی می‌آورند.

وی به مهارت مدارا و مقابله از دیگر مهارت‌های زندگی اشاره و اضافه کرد: استرس یکی دیگر از ابعاد اجتناب ناپذیر در زندگی آدمی است و می تواند در افراد مستعد باعث پناهنده شدن به مواد یا در زمان درمان باعث عود شود.

وی ادامه داد: باید به جوانان آموزش دهیم تا استرس را بشناسند، بپذیرند و راههای مدیریت، مدارا و مقابله با استرسها را یاد بگیرند تا به سمت اعتیاد کشیده نشوند.

دستجردی درباره مهارت مقابله با هیجانات منفی گفت: هیجانات منفی نظیر افسردگی، اضطراب و سرخوردگی‌ها جزئی از زندگی انسانهاست و برخورد غلط با این موضوع و استفاده از داروها یا موادی که در کوتاه مدت اثر تسکین دهندگی دارند می تواند باعث اعتیاد شود.

وی اضافه کرد: آموزش شناخت علائم این نوع بیماری‌ها، نحوه درمان و مقابله با این پدیده و برخورد علمی و صحیح در راستای درمان فرد بیمار کمک گرفت که روشهای روانشناختی باعث می شود پدیده اعتیاد اتفاق نیفتد.

این روانپزشک توصیه کرد: باید مهارت جرات ورزی و قاطعیت را به نوجوانان و جوانان آموزش دهیم که چگونه در مقابل خواست‌های غیرمعقول دیگران بایستند به عبارتی دیگر در برخورد با اینگونه درخواست‌ها پرخاشگرانه برخورد نکنند و از سوی دیگر منفعلانه هم پاسخ ندهند بلکه بتوانند نه گفتن را بیاموزند و بکار ببرند.

نقل از سایت ستاد مبارزه با مواد مخدر

[ پنجشنبه بیست و نهم دی 1390 ] [ 20:44 ] [ دکتر مصطفی زادصالحی ]

دارويي است كه مشابه مورفين و ديگر داروهاي مخدر عمل مي‌كند. با دوز مناسب ايجاد سرخوشي يا رخوت نكرده ‏‌اما ولع را مرتفع مي‌كند. متادون به شكل قرص و شربت وجود دارد.


تفاوت متادون با هروئين و داروهاي ديگر مخدر چيست؟

با مصرف منظم متادون، به تدريج ميزان آن در بدن بيشتر شده و ذخيره مي‌گردد. بنابراين مدت بيشتري در بدن دوام مي‌آورد. ضمن اين كه حس نشئه و سرخوشي براي فرد ايجاد نمي‌كند. بنابراين امكان زندگي با ثبات را فراهم مي‌آورد.

درمان نگهدارنده با متادون چه فايده‌اي دارد؟

از ايجاد علايم ترك جلوگيري كرده، فرد را راضي نگه داشته و از ولع بيمار براي مصرف داروهاي غير قانوني جلوگيري به عمل مي‌آورد، و باعث مي‌شود مواد مخدر خياباني بر بيمار تأثيري نداشته باشند.

ولع چيست؟

احساس نياز شديد به مصرف مواد مخدر است تا به آن حد كه فرد به جز مواد به چيز ديگري فكر نمي‌كند، مرتب خواب آن را مي‌بيند، و ممكن است براي به دست آوردن مواد كارهايي را انجام دهد كه به طور معمول انجام نمي‌داده است.


آيا صحيح است كه متادون وارد استخوان بدن شده و موجب ضعف آن مي‌گردد؟

خير، ‌متادون وارد سيستم استخوان نمي‌شود و به هيچ شكل ديگري هم به سيستم استخواني آسيب نمي‌رساند. دردهاي استخواني در حين درمان با متادون كه در عده كمي از بيماران اتفاق مي‌افتد، احتمالاً علامت خفيف ترك است و با تنظيم دوز متادون تسكين مي‌يابد.
آيا صحيح است كه ترك متادون سخت‌تر از ترك يك ماده مخدر است؟

بعضي بيماران ترك متادون را مشكل‌تر از ترك ماده مخدر مي‌دانند چون علايم ترك بيشتر طول مي‌كشد، از طرفي عده ديگري از بيماران علايم ترك متادون را خفيف‌تر از علايم ترك موادمخدر مي‌دانند.

آيا متادون به كبد آسيب مي‌‹ساند؟

خير،‌ در واقع متابوليسم (شكستن و آماده‌سازي) متادون براي كبد از خيلي از داروهاي ديگر ساده‌تر است. كساني كه هپاتيت يا بيماري شديد كليوي دارند مي‌توانند متادون را با احتياط مصرف كنند.

آيا متادون به سيستم ايمني آسيب مي‌رساند؟

خير،‌ در حقيقت در چند مطالعه بر بيماران HIV مثبت تحت درمان با متادون، اين بيماران سالم‌تر بوده و بيشتر از بيماران HIV مثبت كه متادون نمي‌گرفته‌اند زندگي كرده‌اند.

آيا دوزهاي پايين‌تر متادون بهتر از دوزهاي بالاتر متادون است؟

دوزهاي پائين متادون علايم ترك را كاهش داده، اما دوزهاي بالاتر ولع را از بين مي‌برد. دوز معمول متادون 80-60 ميلي گرم است. با اين حال تعداد كمي از بيماران در دوزهاي پائين‌تر احساس خوبي دارند،‌ و تعدادي از بيماران هم دوزهاي بالاتري لازم دارند.

آيا متادون باعث خواب آلودگي و رخوت مي‌شود؟

احساس خواب آلودگي و رخوت در بيماراني كه روي دوز ثابت متادون هستند بيشتر از حالت طبيعي نيست.

آيا در هنگام مصرف متادون مي‌توان از داروهاي ديگر استفاده كرد؟

بعضي از داروها را اصلاً نبايد همراه با متادون مصرف كرد چون باعث ايجاد علائم ترك مي‌شوند، اين داروها عبارتند از: نالتركسون، پنتازوسين و ترامادول. بعضي داروها باعث دفع سريع‌تر متادون مي‌شوند و نياز به متادون را بالا مي‌‌برند مانند فني توئين،‌كاربامازپين، ريفامپين، و بعضي از داروهاي درمان HIV. بعضي داروها متابوليسم متادون را كند مي‌كنند و در نتيجه سطح متادون خون بالا مي‌رود مانند آمي‌تريپتيلين، سايمتيدين، فلوواكسامين، كتوكونازول. بعضي داروها در ابتدا با متادون تداخل كرده و ايجاد رخوت مي‌كنند اما بعد اثر متضادي دارند و باعث ايجاد علايم ترك مي‌شوند، مانند بنزوديازپين‌ها، الكل، باربيتورات‌ها.

آيا صحيح است كه گاهي اوقات عادت ماهيانه زنان با شروع متادون قطع مي‌شود؟

بله، اما دلايل زياد ديگري هم براي نامنظم شدن يا قطع عادت ماهيانه وجود دارد مانند حاملگي، استرس، رژيم غذايي نامناسب، اضافه شدن يا كاهش وزن، يائسگي، مشكلات ديگر طبي، داروهاي ديگر.

آيا در حاملگي مي‌توان متادون مصرف كرد؟

بله، متادون درمان انتخابي براي اعتياد به هروئين و مواد مخدر ديگر در حاملگي است و براي جنين در حال رشد مضر نبوده و باعث ناهنجاري‌هاي جنيني نمي‌گردد. نيز مي‌تواند مانع از سقط، ناراحتي جنين و زايمان زودرس گردد.

آيا مادري كه متادون مصرف مي‌كند مي‌تواند به نوزاد خود شير دهد؟

بله، ‌سطح متادون در شير مادر بسيار كم است و مقادير كمي متادون مي‌تواند به بچه منتقل شود.

در درمان نگه‌دارنده با متادون، مراجعه به درمانگاه و تحويل گرفتن دارو به چه نحو است؟

در دو ماه اول بيمار بايد هر روز  به درمانگاه مراجعه كند. در ماه سوم  يك روز در ميان متادون را به خانه مي‌برد. در ماه پنجم حداقل دوبار در هفته و از ماه ششم به بعد حداقل يك بار در هفته بايد مراجعه كند. يعني تا انتهاي در مان هفته‌اي يك روز به درمانگاه مراجعه مي‌كند، داروي آن روز را در مقابل پرستار مصرف مي‌كند و داروي 6 روز ديگر را تحويل مي‌گيرد.

نگهداري متادون برده شده به منزل چگونه است؟

متادون مي‌بايست در محلي امن و دور از دسترس كودكان باشد و روي آن برچسب واضح وجود داشته باشد تا كسي اشتباهاً آن را مصرف نكند. ميزان كمي از متادون مي توان براي يك كودك يا بزرگسال كه نسبت به آن تحمل ندارد كشنده باشد. نيز متادون را بايد در محلي كه نه سرد و نه گرم است نگه داشت.

آيا با مصرف متادون امكان بيش از مصرف وجود دارد؟

بله، اما در صورتي كه دوز به طور مناسب تنظيم شده باشد اين احتمال از بين مي‌رود. براي تنظيم صحيح دوز، لازم است ميزان مصرف مواد به طور صحيح به پرسنل درماني اعلام شود. اگر خيلي كم گفته شود، دوز مناسب داده نمي‌شود و اگر زياد گفته شود، ممكن است بيش مصرف ايجاد شود.

آيا ممكن است در حين مصرف متادون با هروئين بيش از مصرف اتفاق بيفتد؟

بله، اگر هروئين زيادي مصرف شود اين احتمال وجود دارد. نيز اگر همراه با هروئين داروهاي رخوتزا، الكل يا داروهاي ديگر استفاده شود.

آيا بيماري كه تحت درمان با متادون است مي‌تواند رانندگي كند؟

بله، افرادي كه روي دوز صحيح متادون تثبيت شده‌اند مي‌توانند رانندگي كنند، و متادون هيچ گونه عوارض جانبي روي توانايي تفكر، توانايي‌هاي حركتي، زمان و اكنش، توانايي يادگيري و تمركز و انجام قضاوت‌هاي پيچيده ندارد.
 
نقل از سایت آینه
[ چهارشنبه هجدهم خرداد 1390 ] [ 18:54 ] [ دکتر مصطفی زادصالحی ]

متامفتامین یا شیشه، یک محرک اعتیاد آور بسیار قوی با تاثیر شدید بر روی سیستم عصبی است که به نامهای کریستال، شیشه و یخ نیز شهرت دارد وبه شکل دانه های کریستالی شفاف بصورت پودر یا تکه ای بفروش میرسد.

بررسی آثار مصرف شیشه و روشهای درمان آن

متامفتامین (Methamphetamine) ماده ای مخدر شیمیایی ومصنوعی میباشدو یک محرک قدرتمند و مخرب است. متامفتامین یا شیشه، یک محرک اعتیاد آور بسیار قوی با تاثیر شدید بر روی سیستم عصبی است که به نامهای کریستال، شیشه و یخ نیز شهرت دارد وبه شکل دانه های کریستالی شفاف بصورت پودر یا تکه ای بفروش میرسد.
شیشه با موادی ارزان قیمت و به سادگی در لابراتوارهای غیر قانونی و زیرزمینی بروشی فوق العاده خطرناک تولید میشود .
شیشه به عنوان یک محرک قوی میتواند موجب افزایش سطح هوشیاری و فعالیت جسمانی شده و اشتها را کاهش دهد. مصرف کنندگان این ماده، پس از مصرف دچار غلیان شدید و زودگذر احساسات شده ودر بعضی موارد با نوعی تجربه و کشف معنوی مواجه میگردند.شیشه را اغلب بصورت دودی با ابزاری بنام پایپ مصرف میکنند هرچند بصورت تزریقی نیز قابل مصرف میباشد.

از دیدگاه فیزیولوژی این اثر شدید در نتیجه ترشح فراوان هورمون دوپامین (یک انتقال دهنده عصبی) در مناطقی از مغز که کنترل کننده احساس لذت است، صورت میگیرد.

در ابتدا، تاثیر شیشه با افزایش یافتن تواناییهای جسمی و فکری همراه است اما برای رسیدن به این "حال ظاهرآ خوب" مقدار مصرف و یا تعداد دفعات مصرف افزایش یافته در چنین حالتی شخص مصرف کننده دچار زود رنجی، حمله های خشم، شک و تردید عصبی، افکار وهمی و توهمات شنیداری و دیداری میشود.

قدرت تحمل نسبت به اثر شیشه با مصرف مداوم آن افزایش یافته و مصرف کنند گان برای رسیدن به نتیجه مطلوب به مصرف مقدار بیشتر در دفعات بیشتر میپردازند. در بسیاری از موارد این افراد مدتها بدون غذا و خواب به سر میبرند در ابتدا تصور براین است که شیشه اعتیاد ندارد و بسیاری از مصرف کنندگان با این خیال واهی دراین دام مرگبار افتاده اند.

حالت و حس آرامشی که به دنبال مصرف در فرد ظهور پیدا مى کند اغلب موجب بروز میل بیش از حد براى استفاده بیشتر از این ماده در شخص مى شود. وشخص پس ازاتمام اثرات مطلوب وبه علت تخلیه شدید انرژی وبا احساس خستگی مفرط ناچار به مصرف مجدد روی می آورد و در چرخه ای نابودگر و ویران کننده می افتد که خروج از آن مستلزم باید های بسیاری است.....

مقادیر بالای مصرف نه تنها میتواند به التهاب جداره داخلی قلب منجر شود بلکه موجب تباهی روزافزون اجتماعی و شغلی می گردد. علائم روان پریشی و مشکلات روحی گاهی تا ماهها و سالها بعد از مصرف به قوت خود باقی میمانند.

تحقیقات انجام شده نشان میدهد که مصرف شیشه در دوران بارداری موجب بروز مشکلات عمده ای از قبیل زایمان زودرس، عکس العملهای غیر طبیعی در مادر و حساسیت روحی بسیار شدید میشود. بروزنقصهای مادرزادی در طفل نیز از جمله تاثیرات سوء مصرف در دوران بارداری به شمار می آید.استفاده دوز بالاى کریستال مى تواند موجب آسیب در رگ هاى مغزى و در نهایت مرگ شود دیگر تاثیرات فیزیکى معمول ناشى از استعمال شیشه شامل: خشکى دهان، افزایش سرعت تنفس، سردردهاى طاقت فرسا، حالت تهوع، تعرق بیش از اندازه بدن، سرگیجه، بالارفتن فشارخون، بالارفتن حرارت بدن ، تپش قلب، خشکى، سوزش و ترک لب ها، بزرگ شدن مردمک چشم، سیاهى رفتن چشم، لرزش دست ها و انگشتان مى شود.

یک خطر بالقوه برای مصرف کنندگان امکان مسمومیت با سرب است زیرا استات سرب به عنوان یک تجزیه گر شیمیایی در تولید غیرقانونی آن به کار برده میشود.

متاسفانه در اینترنت نیز وب سایتهایی دستور ساخت آنرا در اختیار افراد گذاشته و درواقع آنها را به خرید و تولید "سم" تشویق میکنند. از جمله مواد تشکیل دهنده مت، میتوان به اسید باتری و مواد لوله باز کن (مانند جوهر نمک) اشاره نمود.

نکته مهم درباره افزایش مصرف شیشه راهی برای تخلیه انرژی و دارویی برای ترک مخدرهای طبیعی و سبکتر می باشد و به عنوان روشی برای رسیدن به آزادی شخصی، خود یابی و پذیرفته شدن درمیان جمع به کاربرده می شود.

صرف نظر از موقعیت اقتصادی تجربه مصرف در میان افراد جوانی که از لحاظ اجتماعی فعال هستند هم بسیار معمول شده است.
با مصرف شیشه در مدتی اندک به طور قابل ملاحظه ای می توان لاغر شد و دلیل آن هم بی اشتهایی ناشی از مصرف است. اما این کار، روشی بسیار خطرناک برای کنترل وزن میباشد.
عدم توازن مواد شیمیایی در بدن و بر هم خوردن چرخه تولید مواد شبه افیونی موجب بروز حساسیت شدید و وابستگی روانی میشود که در نتیجه برای ایجاد احساس تعادل به مصرف بیشترنیاز خواهد بود. پیامد این چرخه لذت از دست دادن کنترل در مصرف و اعتیاد تمام و کمال به آن خواهد بود.

معمولا کسی که معتاد به مصرف شیشه شده است، هرگز به اندازه اولین مرتبه احساس نشئگی    نمی کند. با بالا رفتن میزان مقاومت بدن برای رسیدن به احساس خوشی، میزان ماده مصرفی بالا و بالاتر میرود و موجب شدیدتر شدن خطر مسمومیت و مرگ خواهد شد.

این اعتیاد نیز مانند هر اعتیاد دیگر با همان "بار اول" آغاز میشود و از آنجایی که تحریک مصنوعی مغز اعتماد شخص را افزایش میدهد، مصرف کننده نه تنها به سادگی قادر به ترک آن نخواهد بود، بلکه در صورت ترک هم، لذات زندگی عادی برایش بی معنا شده و امکان ابتلا به افسردگی در او افزایش مییابد.

اهداف او که داشتن دوست، مرتبه اجتماعی و پذیرفته شدن در میان جمع بودند، تنها به مصرف بیشتر و بیشتر محدود میشود تا جایی که ناخودآگاه فرد، شیشه را دیگر چیزی برای ایجاد حس خوشی نمیداند، بلکه آنرا یک "ضرورت" برای ادامه زندگی و گذراندن یک روز طاقت فرسای دیگر میبیند.

افرادى که به یکباره مصرف شیشه را قطع مى کنند دچار علائم وحشتناکی نظیر:
افسردگى عصبى خواب طولانى وآشفته به هم ریختگى های روانی ، کم آوردن انرژى، سراسیمگى، تیکهای عصبی ، اضطراب و عدم تعادل در رفتار میگردند نوع افسردگى بعد ازقطع مصرف این مخدر قابل مقایسه با دیگر مواد مخدر نیست تا جایى که توانایى انجام وظایف و کارهاى روزمره فرد را مختل مى کند.و با تشدید روزافزون این علائم تحمل برای فرد نا ممکن شده و مصرف مجدد (علیرغم نداشتن درد جسمی حاد ) شروع میگردد.

[ دوشنبه شانزدهم خرداد 1390 ] [ 18:31 ] [ دکتر مصطفی زادصالحی ]

 اعتياد يك بيماري زيست شناختي، روانشناختي و اجتماعي است عوامل متعددي در اتيولوژي سوء مصرف و اعتياد موثر هستند كه در تعامل با يكديگر منجر به شروع مصرف و سپس اعتياد مي شوند. عوامل موثر بر فرد، محيط فرد و كليه علل و عوامل درهم بافته اي هستند كه بر يكديگر تاثير مي گذارند. درك كليه علل و عوامل زمينه اي موجب مي شود تا روند پيشگيري، شناسايي، درمان و پيگيري به طور هدفمند طرح ريزي شود.

بنابراين، آشنايي با عوامل زمينه ساز مستعد كننده در مقابل آن از دو جهت ضرورت دارد:

1- شناسايي افراد در معرض خطر اعتياد و اقدامهاي پيشگيرانه لازم براي آنان؛

2- انتخاب نوع درمان و اقدامهاي خدماتي، حمايتي و مشاوره اي لازم براي معتادان.

 

عوامل مخاطره آميز

عوامل مخاطره آميز مصرف مواد شامل عوامل فردي، عوامل بين فردي و محيطي و عوامل اجتماعي است.

عوامل مخاطره آميز فردي

 □  دوره نوجواني

 □  استعداد ارثي

 □  صفات شخصيتي:

     صفات ضد اجتماعي

   ●  پرخاشگري

   ●  اعتماد به نفس پايين

   اختلالهاي رواني:

   ● افسردگي اساسي

   ● فوبي

  نگرش مثبت به مواد

 □  موقعيتهاي مخاطره آميز:

   ● ترك تحصيل

   ● بي سرپرستي

 □  تاثير مثبت مواد بر فرد

[ سه شنبه سوم خرداد 1390 ] [ 19:12 ] [ دکتر مصطفی زادصالحی ]
۱- دوری از دوستان معتاد

۲- دوری از هرگونه مواد مخدر و پاک کردن محیط زندگی از مواد مخدر و وسایل استعمال آن

۳- پرهیز از محافل مصرف مواد مخدر

[ سه شنبه سوم خرداد 1390 ] [ 18:48 ] [ دکتر مصطفی زادصالحی ]

متادون از خانواده مواد شبه افيونى است و بيشتر در درمان وابستگى به ساير شبه‌افيونى‌ها نظير هروئين، كدئين و مورفين كاربرد دارد
متادون يك شبه افيونى (اپیوئید) مصنوعى است، يعنى از مواد شيميايى در آزمايشگاه به دست مى آيد. ساير شبه افيونى‌ها يا طبيعى هستند مانند مرفين و كدئين كه فرآورده‌هاى طبيعى بوته خشخاش هستند و يا شبه‌افيونيهاى نيمه‌مصنوعى هستند مانند هروئين، كه مرفينى است كه به طريقه شيميايى پردازش شده است. (دى استيل مورفين)

متادون در طى جنگ دوم جهانى در آلمان ساخته شد و اولين بار براى تسكين درد به كار رفت. درمان با دوز نگهدارنده متادون كه از بروز علائم ترك ترياك جلوگيرى كرده و تقاضاى آن را كاهش داده و يا از بين مى‌برد، براى اولين بار در سال‌هاى ۱۹۶۰ برای درمان اعتیاد به این ماده متداول شد.

استفاده از دوز نگهدارنده متادون به تنهایی منجر به معالجه فرد معتاد نمى شود، بلكه به عنوان جزئی از فرآيند درمان معتادان به مواد افیونی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این افراد از حمايت هاى طبى و اجتماعى لازم براى تثبيت و بهبود زندگى بهره مند و تشويق مى شوند مادامى كه اين دارو در مورد آنها موثر است، به درمان ادامه دهند.

بيشتر كسانى كه متادون برای‌شان تجويز مى‌شود، براى وابستگى به مواد افيونى ها تحت درمان قرار گرفتهاند.

اين افراد شامل كسانى هستند كه به داروهاى غيرقانونى مانند تریاک و هروئين و داروهاى تجويز شده توسط پزشك نظير كدئين وابستگى پيدا كرده‌اند.

افراد معتاد به مواد شبه افيونى هاى كوتاه اثر مانند هروئين بايد متادون را به طور منظم دريافت کنند تا از بروز علائم ترك جلوگيرى شود.

همچنین متادون براى كسانى كه به طور مرتب از مواد شبه افيونى به طو رتزریقی استفاده مى‌كنند و آلوده به ويروس ایدز HIV يا هپاتيت C هستند، تجويز مى‌شود تا به ادامه روند ترک در این افراد كمك کند و خطر انتشار عفونت را از طريق استفاده از سوزن مشترك كاهش دهد.

متادون گاه در تسكين درد افراد مبتلا به درد شديد مزمن يا درد همراه با بيمارى هاى علاج ناپذيرى كه منجر به مرگ مى شوند، به كار مى رود.

متادون چه احساسى در فرد ايجاد مى‌كند؟

برخى از افرادى كه درمان با متادون را شروع مى‌كنند، سرخوشى و آرامشى را احساس مى‌كنند كه در ميان تمامى داروهاى شبه افيونى مشترك است.

با ادامه درمان و رسيدن به يك دوز ثابت، تحمل به اين اثرات ايجاد مى‌شود. كسانى كه در حال درمان با متادون هستند، غالباً احساس خويش را از استعمال متادون، "طبيعى" عنوان مى‌كنند.

درمان با متادون بر تفكر آنها تاثيرى ندارد، مى توانند كار كنند، به مدرسه بروند و يا از خانواده مراقبت كنند. متادون همچنين از تاثير نشئه آور هروئين و ساير شبه افيونيها ممانعت مى‌كند و بدين ترتيب اثر اين داروها را كاهش مى‌دهد.

درمان با متادون، عوارض جانبى هم ممکن است به همراه داشته باشد از جمله تعريق، يبوست و افزايش وزن.

اثرات متادون براى چه مدت باقى مى‌ماند؟

متادون ماده‌ای طولانی‌اثر است .شخصى كه به مواد شبه افيونى وابستگى دارد با يك دوز متادون در شبانه‌روز از علائم ترك مصون مى‌ماند. در مقابل كسى كه به هروئين براى پرهيز معتاد است، برای جلوگیری از بروز علائم ترک در خود بايد سه تا چهار بار در روز اين ماده را مصرف کند.

درمان روزانه با متادون مى تواند تا بى نهايت ادامه يابد اما اگر فردى كه متادون دريافت مى كند و پزشك با وى براى پايان درمان به توافق برسد، از دوز متادون به تدريج در طول هفته ها يا ماه هاى متعدد كاسته مى شود و فرآيند ترك تسهيل مى‌شود.

در صورت قطع ناگهانى متادون علائمى چون دل پيچه، اسهال و دردهاى عضلانى و استخوانى بروز خواهند كرد.

اين علائم در طول يك تا سه روز پس از آخرين دوز شروع شده، در طول سه تا پنج روز به اوج خود رسيده و سپس به تدريج از بين مى روند، گر چه ساير علائم مانند اختلال خواب و تمايل به مصرف دارو مى تواند براى ماه ها ادامه يابد.


آيا متادون خطرناك است؟

زمانى كه متادون طبق تجويز پزشك دريافت مى شود، بسيار بى خطر بوده و آسيبى به اعضاى داخلى و يا قدرت تفكر وارد نمى كند، حتى اگر براى سال ها به طور روزانه مصرف شود.

از سوى ديگر متادون يك داروى قوى است و مى‌تواند براى كسانى كه آن را به طور منظم دريافت نمى كنند فوق العاده خطرناك باشد، چرا كه اين افراد نسبت به اثرات آن تحمل پيدا نكرده اند.این دارو حتى دوزهاى بسيار پائين نيز مى‌تواند براى كودكان كشنده باشند.

از اين رو تجویز متادون با دقت پايش و كنترل مى شود.

يك مزيت مهم متادون اين است كه اين ماده مصرف هروئين را كاهش مى‌دهد. خطرات مصرف هروئين شامل مرگ بر اثر دريافت دوز بى رويه، ابتلا به عفونت HIV و هپاتيت C از راه كاربرد سوزن مشترك است. درمان متادون كمك مى كند كه فرد از فجايع ناشى از استعمال هروئين مصون بماند.

آيا متادون اعتيادآور است؟

تعاريف جديد از "اعتياد"، عوامل متعددى را در ارزيابى مصرف دارو توسط فرد مدنظر قرار مى دهند. اين عوامل شامل "تحمل" يا نياز به افزايش مداوم دوز دارو براى رسيدن به اثر يكسان؛ "وابستگى جسمی" يا بروز علائم ترك با قطع مصرف و "استعمال همراه با اضطرار" به رغم نتايج منفى حاصل از ادامه مصرف دارو هستند.

برخى مى گويند كه متادون به همان اندازه هروئين اعتيادآور است. كسانى كه متادون مصرف مى كنند، مسلماً نسبت به برخى اثرات آن تحمل پيدا كرده و در صورتى كه دارو را به شكل منظم دريافت نكنند، دچار علائم ترك مى شوند.

اما اگر چگونگى و علت مصرف دارو را مورد توجه قرار دهيم، متادون در تعريف كامل "ماده اعتيادآور" نمى گنجد. اول از همه اين كه تجویز متادون برای بیماران به عنوان يك درمان طبى در نظر گرفته مى شود و تنها براى كسانى تجويز مى شود كه خود هم اكنون وابسته به داروهاى شبه‌افيونى مانند هروئین هستند

. براى اين افراد، متادون يك جايگزين مطمئن براى روش هاى خطرناكى چون استفاده از هروئين به شمار مى رود. متادون ايشان را از اضطرار براى مصرف ماده مخدر رها كرده و بدان ها امكان بهبود زندگى شان را مى بخشد.

متادون گاه به عنوان داروى خيابانى مورد استفاده قرار مى گيرد، اما استعمال آن بيشتر به منظور پيشگيرى از علائم ترك هروئين است. اثرات متادون كندتر از آن ظاهر مى شوند و بيشتر از آن مى پايند كه بتوان از آن به عنوان ماده اى مناسب براى سوء مصرف ياد كرد.

اثرات طولانى مدت متادون

درمان با دوز نگهدارنده متادون يك درمان طولانى مدت است. درمان از يك تا دو الى بيست سال و يا بيشتر به طول مى‌انجامد. اين درمان طولانى مدت به لحاظ پزشكى بى خطر و موثرترين درمان موجود براى وابستگى به مواد شبه‌افيونى است.

[ جمعه دهم اردیبهشت 1389 ] [ 10:12 ] [ دکتر مصطفی زادصالحی ]

در یکی دو سال گذشته نام ماده جدیدی در رسانه ها به میان آمده است که کریستال یا ‏کراک نام دارد. بررسی‌های انجام شده نشان می‌دهد این ماده همان هرویین است که به ‏شکلی خالص‌تر و بلور درآمده و در بازار خرید و فروش می‌شود. روش مصرف این نوع‏هرویین تدخین و دود کردن است. این ماده فوق‌العاده اعتیادآور است و قدرت اعتیادآوری ‏آن از هرویین معمولی (که به صورت پودر است) تا چند برابر بیشتر است.‏
از آنجا که کریستال شکل خالص‌تر هرویین است لذا آثار آن همانند پودر هرویین ولی با ‏شدت بیشتر است شدت این حالت بستگی دارد که چه مقدار کریستال  مصرف شود و با چه ‏سرعتی این ماده به مغز برسد. در واقع یکی از دلایل اعتیادآوری بسیار زیاد هرویین و ‏کریستال در این است که خیلی زود به مغز می رسند. اکثر کسانی که کریستال مصرف می‌کنند در ابتدای احساس سرخوشی و نشئگی می‌کنند، ‏همراه با این سرخوشی بدن فرد گرم‌تر می شود، دهان خشک می‌شود و فرد در دست‌ها و ‏پاهای خود احساس سنگینی می‌کند، در مواقعی نیز فرد مصرف کننده دچار حالت تهوع و ‏استفراغ و بی‌قراری شدید می‌شود. بعد از این حالات اولیه ممکن است تا چند ساعت حالت ‏سرگیجه پیش آید. در این وضعیت تمامی اعمال مغز تحت تأثیر آثار این ماده قرار می‌گیرد ‏و دچار نابسامانی می‌گردد، حرکات قلب کند شده و تنفس در مواردی آنچنان آهسته می ‏شود که منجر به مرگ می‌گردد.‏

آثار بلند مدت مصرف کریستال:‏
اولین اثر مصرف مداوم کریستال اعتیاد و وابستگی به آن است. اعتیاد نیز یک بیماری مزمن ‏و عود کننده است که توأم با اجبار درونی برای یافتن مواد و تغییرات سلولی شیمیایی و ‏مولکولی مغز است. کریستال در عین حال سبب به وجود آمدن تحمل و وابستگی جسمی ‏بسیار شدیدی می‌شود که در نتیجه آن فرد به مصرف اجباری و مجدد آن باز می‌گردد. ‏همانند اعتیاد به هرویین در این حالت فرد زمان و انرژی بیشتری را صرف به دست آوردن ‏این ماده می‌کند. بدیهی است با بروز اعتیاد، هدف اصلی زندگی فرد مصرف کننده به دست ‏آوردن و مصرف مواد خواهد بود. در واقع کریستال به معنای واقعی کلمه سبب تغییرات ‏بارز در مغز و رفتار می‌شود. وقتی که وابستگی جسمی به کریستال به وجود می‌آید، بدن ‏فرد به حضور این ماده در بدن عادت می‌کند و به گونه‌ای که اگر مصرف آن به یک‌باره ‏قطع شود علائم محرومیت بروز می‌کند. این علائم معمولاً چند ساعت پس از آخرین ‏مصرف نمایان می‌شوند که شایع‌ترین آنها عبارتند از:
-‏    بی قراری
‏-‏    درد استخوان و عضلات
‏-‏    بی خوابی
‏-‏    اسهال
‏-‏    استفراغ
‏-‏    حرکات غیراداری و در پاها
تا مدت‌ها تصور بر این بود که وابستگی و  اعتیاد جسمی علائم محرومیت و تلاش فرد برای رهایی و کاهش این علائم علت اصلی اعتیاد فرد است، اما در حال حاضر روشن شده است ‏که این تنها دلیل نیست، چرا که در موارد متعددی ثابت شده است که اشتیاق فرد برای مصرف ‏دوباره و عود مصرف، می تواند هفته‌ها و ماه‌ها پس از بین رفتن علائم ترک به وجود آید. ‏همین نکته در مورد کریستال نیز صدق می کند. در واقع کریستال نیز همانند هرویین نه تنها ‏‏(مغز) را خود وابسته می کند بلکه با وابسته کردن روان فرد در وی میلی دائمی برای مصرف ‏مواد را پدید می‌آورد.

کریستال در چند ناحیه مغز آثار خود را اعمال می کند
-‏    کریستال باعث کاهش تنفس می‌شود. این عمل از طریق تغییراتی که در فعالیت سلولی
ـ ‏شیمیایی ساقه مغز کنترل اعمال غیرارادی بدن را به عهده دارد.
‏ ‏-‏    کریستال باعث تغییرات سیستم لیمبیک می شود. این سیستم مسئول کنترل عواطف ‏است و تحت تاثیر کریستال احساس لذت را افزایش می دهد.‏
‏-‏    کریستال باعث می شود که پیام درد از نخاع را مغز انتقال پیدا نکنند.‏

وضعیت کراک در ایران
هم اکنون عده ای سودجو و قاچاقچی مواد مخدر به دلیل نفرت جوانان از حالات و علایم ‏جسمی و روحی و روانی معتادان به هرویین و متعاقب آن کاهش تقاضا برای مصرف هرویین ‏اقدام به تبلیغات گسترده ای در بین جوانان علی الخصوص قشر مرفه جامعه نموده‌اند که ماده ‏مخدر جدید به نام (کراک) وارد بازار ایران شده است که مورد قبول تمام جوانان دنیا به ‏خصوص اروپایی‌ها و آمریکایی‌ها است. به همین دلیل شماری از جوانان که از مواد مخدر ‏سنتی و قدیمی (تریاک، شیره، حشیش) خسته شده بودند و این مواد را متعلق به قشر پایین ‏جامعه قلمداد می‌کردند اقدام به خرید و مصرف این ماده مخدر که همان (هرویین فشرده) می‌باشد و با نام مستعار (کراک) وارد بازار شده بود نموده‌اند و این موضوع در همین مدت کوتاه ‏آمار معتادان به هرویین را دوباره در ایران افزایش داده است.‏
قابل ذکر است که در چندین سال گذشته به دلیل نفرت عمومی از هرویین و عوارض وحشتناک ‏این ماده بر افراد مصرف کننده، سیستم مافیای قاچاق مواد مخدر و کارتل‌های بزرگ بازاریابی ‏در هر دوره نام های مهیج جذاب و اغوا کننده‌ای را برای هرویین انتخاب ، که به نام های شکار ‏اژدها، غبار فرشته، اشک خدا … و آخرین نام فریبنده این ماده را (کراک) گذاشتند و جالب این ‏جاست که تمامی این راهکارها و ترفندها کارساز بوده و توانسته در ایران سطح تقاضا را برای ‏مصرف هرویین که با افت مواجه شده بود افزایش دهند و مشتریان جدیدی را جذب نمایند.‏

درمان دارویی
به علت غلظت بالای هرویین دراین ماده و وابستگی شدیدتر درمان در این گروه باید جدی‌تر ‏گرفته شود. درمان سم‌زدایی در مصارف کوتاه مدت بسیار موفق عمل می‌کند به شرط این که ‏درمان کاشه وسوسه به صورت غیردارویی و یا با استفاده از داروی نالترکسون به دقت پی‏گیری شود و در مواردی که مصرف چند نوع ماده مخدر وجود داشته یا شکست‌های متعدد ‏درمان مطرح شود یا مصرف تزریقی وجود داشته باشد. پیشنهاد درمان نگه دارنده با متادن ‏‏(‏MMT‏) یا درمان نگه دارنده با بوپره نورفین زیرزبانی (‏B.M.T‏) پیشنهاد می‌شود.‏
گاهی اوقات به‌علت مواد مخدر نامشخص که با هرویین مخلوط می‌شوند علایم نامعین دیگری ‏هم ظاهر می‌شود که باید به صورت علامتی درمان شود.‏ درمان غیر دارویی
مشاوره روان‌درمانی ـ خانواده درمانی و گروه درمانی برای این بیماران و گروه‌های‏خودیاری مثل ‏N.A‏ و ‏NARANON‏ بسیار مؤثر است.‏
کاهش آسیب‌های حاصل از سوء مصرف مواد مخدرHarmReduction ‎‏ دیده شده است که ‏اختلالات رفتاری و تصمیم گیری‌های لحظه‌ای در مصرف‌کنندگان کراک ایرانی بسیار شایع تر ‏از هرویین است. ‏

بنابراین توجه به:
‏ ‏1)‏    رعایت روابط جسنی سالم و بهداشتی و استفاده از کاندوم و سایر وسایل پیشگیری از ‏انتقال عفونت های جنسی ـ ایدز و … بسیار مهم است.‏
‏2)‏    جلوگیری از تبدیل مصرف تدخین به روش تزریق و آموزش روشهای تزریق کم ‏خطرتر.‏
‏3)‏    عدم مصرف مواد مخدر دیگر مانند محرک های (اکستاسی، شیشه و …) که موجب ‏تشدید علایم رفتاری و مشکلات بعدی خواهد شد. ‏

مشکلات هرویین فشرده یا کراک ایرانی
‏1)‏    به علت غلظت بالای هرویین در این ماده معمولاً این اشتباه در مصرف کننده بوجود می‌‏آید که وابستگی کمتری نسبت به مصرف هرویین دارد.‏
‏2)‏    به علت اینکه واحد مصرف ا ز گرم به سوت تغییر داده شده شخص مصرف کننده‏متوجه مقدار مصرف دقیق نمی‌شود.‏
‏3)‏    اغلب در کراک های موجود مخلوط هرویین با ترکیبات محرک (آمفتامین، اکتساسی و ‏‏…) وجود دارد که این بسیار خطرناک است.‏
‏4)‏    به علت غلظت بالای هرویین دراین ماده، وابستگی و پیشرفت به سمت روش‌های‏خطرناک مصرف مانند تزریق خیلی سریع اتفاق می‌افتد.‏
‏5)‏    درمان کراک ایرانی نسبت به سایر مواد مخدر به‌علل مختلف از جمله: دست کم گرفتن ‏شدت مشکل توسط مصرف کننده، وجود مواد مخدر محرک شرطی شدن قوی تر و ‏شدیدتر مصرف کننده به علت غلظت بالا و … سخت تر و طولانی‌تر است.‏
‏6)‏    به علت مخلوط شدن مواد مخدر با هرویین در این ترکیب وسوسه بسیار شدیدتر است و ‏معمولاً فرآیند پرهیز سخت تر است.‏

[ جمعه دهم اردیبهشت 1389 ] [ 8:18 ] [ دکتر مصطفی زادصالحی ]

در اين مركز مثل ساير مراكز درماني معتبر دنيا  درمان نگهدارنده با متادون (MMT= Methadone Maintenance Treatment) از شش ماه تا مدت نامحدود صورت مي­گيرد. مراحل پذيرش و درمان به شكل زير مي­باشد:

در بدو ورود بيمار به مطب پزشک مسوول فنی ارجاع مي­شود و راجع به روش­هاي درمان در اين مركز (از جمله متادون درماني)، قوانين، هزينه، فرم رضايت نامه و اطلاعات دموگرافيك اوليه به بيمار توضيح داده مي­شود. در صورت تمايل بيمار جهت درمان در اين مركز به قسمت پذيرش ارجاع مي­شود.

در قسمت پذيرش ثبت نام بيمار (كه ممكن است در همان روز پذيرش شوند يا در صورت تكميل بودن ظرفيت پذيرش در ليست انتظار قرار گيرند) هزينه درمان دريافت مي­شود. 

هزينه درمان بطور متوسط 000/۷00 ريال در ماه شامل ويزيت پزشك، روانشناس، هزينه دارو مي­باشد.

پس از پايان مصاحبه روانشناختي بيمار به پزشك مراجعه مي­نمايد كه در اين مرحله در صورتي كه پزشك بيمار را كانديد درمان MD يا MMT بداند در اين كلينيك ادامه درمان خواهد داشت .

درمان نگهدارنده با متادون MMT :
در كساني­كه پزشك صلاح بداند و كانديد مناسبي براي اين نوع درمان باشند، متادون بصورت مدت طولاني و حتي نامحدود جهت كنترل عوارض و خطرات اعتياد به بيمار داده مي­شود طي دوره طولاني درمان با نظر پزشك و توافق با مراجع ادامه خواهد يافت و یا قطع مي­گردد. در اين روش در چند روز اول مقدار مورد نياز متادون بيمار تعيين و مشخص مي­شود و سپس ادامه مي­يابد. گاهي در ابتدا فرد دردرمان MD قرار مي­گيرد و سپس به MMT منتقل مي­شود.

در اين كلينيك بيماران بايد كاملاً مقررات را رعايت نمايند و در صورت عدم رعايت قوانين (از جمله خريد و فروش دارو، ايجاد مشكل براي ساير بيماران و يا پرسنل درمانگاه و عدم پرداخت هزينه درمان و انجام كارهاي خلاف قانون) سريعاً از ليست درماني خارج و از پذيرش مجدد آنان اجتناب مي­گردد. در برنامه MMT بعد از سه ماه اول بتدريج روزهاي مراجعه كم و داروي Take home (دز منزل) براي بعضي روزها داده مي­شود تعيين تعداد روزهاي take home پس از گذراندن دوره­اي از درمان با توجه به نظر گروه درمانگر، مراجع و حسن رفتار مراجع صورت خواهد گرفت.

 

[ سه شنبه بیست و دوم بهمن 1387 ] [ 12:7 ] [ دکتر مصطفی زادصالحی ]

متادون یکی از داروهای آگونیست افیونی محسوب می شود. داروهای آگونیست افیونی، موادی هستند که در بدن مانند مواد افیونی طبیعی( تریاک ) و نیمه طبیعی ( هروئین ) عمل می کنند. متادون در خلال جنگ جهانی دوم توسط شیمیدان های آلمانی ساخته شد. عده ای بر این اعتقادند که مصرف زیاد تریاک در آلمان آن زمان توسط مردم و بعضی افسران رده بالای نازی و ممانعت از ورود تریاک به آلمان توسط متفقین باعث شد که شیمیدان ها به سنتز ماده ای که اثراتی مشابه تریاک داشته باشد، روی بیاورند!

در سالهای بعد از جنگ در امریکا از متادون جهت درمان اعتیاد استفاده کردند که نتایج موفقی بدنبال داشت. امروزه اکثر قریب به اتفاق معتادان به مواد مخدر متادون را می شناسند ولی اکثر قریب به اتفاق آنها از خطرات جدی آن بی اطلاعند یا اینکه این خطرات را جدی نمی گیرند!

باوجود موفقيت اثبات شده اين شيوه درماني در بسياري از كشورهاي جهان، در صورت تجويز سهل‌انگارانه و غير مسئولانه ممكن است مخاطراتي جدي ايجاد گردد. متادون دارويي بالقوه سمي با شاخص درماني پايين است، يعني مقدار داروي مورد نياز براي درمان به مقدار مسموميت‌زاي اين دارو بسيار نزديك است. خصوصاً  مصرف توأم آن با مواد و داروهاي ديگر خطرات بالقوه زيادي به همراه دارد لذا تجويز و ارائه آن بايد با دقت و احتياط بسيار انجام شود.

متادون را در درمان اعتياد مي‌توان براي دو هدف به كار برد:

1- سم زدایی: سم زدایی برای کسانی انجام می شود که تصمیم دارند مصرف مواد مخدر را قطع کنند. با سم زدایی بدن از مواد مخدر پاک شده و بیمار در صورت عدم استفاده از مواد مخدر خمار نمی شود. پس بخاطر داشته باشیم که سم زدایی تنها وابستگی بدنی را برطرف می کند. برای درمان وابستگی روانی باید رواندرمانی و درمان اختلالات زمینه ای انجام شود.

 در سم‌زدايي با متادون،  مقدار متادون به تدريج كاهش يافته و سپس قطع مي‌گردد. همچنان که گفته شد از آنجا كه سم‌زدايي صرفاً جزئي از يك برنامه درماني بلندمدت پيشگيري از عود بوده و درمان كاملي تلقي نمي‌شود، پيگيري بعدي و پيشگيري از عود بايد متعاقب آن طراحي و اجرا شود. مدت متوسط سم‌زدايي مورد قبول 3 تا 4 هفته مي‌باشد. ( در زمان تهیه این مطلب سم زدایی با متادون طبق بخش نامه های وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی ممنوع اعلام گردیده است که دلایل آن مشخص نیست! )

2- درمان نگهدارنده ( طولانی مدت ): بیماران زیادی هستند که بارها سم زدایی شده اند ولی مجددا اعتیادشان عود کرده است و روز به روز اعتیادشان سنگین تر و مشکلاتشان بیشتر شده است! افرادی که بیماریهای عفونی شناخته شده ای مانند ایدز یا هپاتیت دارند یا ترس مبتلا شدن این افر اد به چنین بیماریهایی متعاقب رفتار پرخطرشان وجود دارد! بطور خلاصه وقتی تیم درمانگر به این نتیجه می رسد که براساس پروتکل های موجود بیمار نیاز به درمان نگهدارنده و طولانی مدت با متادون دارد چنینی درمانی به بیمار پیشنهاد می شود.

هدف از درمان نگهدارنده با متادون، کاهش آسیب است. به این معنی که بیمار آسیب بیشتری به خود و اطرافیان خود نزند! فرضا اگر بیمار تزریقی است و بر اثر تزریق به هپاتیت مبتلا شده است بعداز این به ایدز هم مبتلا نشود! در این روش بیمار بجای مصرف مواد، بصورت روزانه متادون مصرف می کند. و در اولین قدم از تمامی خطراتی که در حین تهیه، نگهداری و مصرف مواد مخدر او را تهدید می کنند، در امان است! 

در درمان نگهدارنده مقدار دارو به تدريج افزايش داده مي‌شود تا جايي كه علائم ترك مشهود نباشند و ولع مصرف مواد غيرقانوني نيز به واسطه مصرف متادون به حداقل ممكن برسد. درمان نگهدارنده به مدت طولاني براي حداقل چندين ماه و معمولاً بيش از يك سال و گاهي مادام‌العمر انجام مي‌شود. در كساني كه واقعاً به درمان نگهدارنده نياز داشته باشند در صورت قطع اين درمان اغلب پس از مدت بسيار كوتاهي عود اتفاق مي‎افتد و بيمار به مصرف مجدد مواد غير قانوني روي خواهد آورد. بنابراين در صورت ختم درمان در اين افراد حفظ ارتباط با مركز درماني براي پيگيري‌هاي بعدي و احياناً شروع مجدد درمان ضروري است.

درمان نگهدارنده با متادون فوايد زير را به همراه دارد:

•  مصرف مواد غيرقانوني را كاهش مي‌دهد.

•  زندگي بيمار را ثبات مي‌بخشد.

• مصرف خودسرانه داروها را كاهش مي‌دهد.

•  از ارتكاب اعمال غيرقانوني مي‌كاهد.

•  رفتارهاي پرخطر به خصوص تزريق مشترك كه با خطر انتقال بيماري‌هاي ناشي از پاتوژنهاي خوني همانند ايدز و هپاتيت همراه است را كاهش مي‌دهد.

•  بيماري و مرگ و مير ناشي از مواد را كاهش مي‌دهد.

بنابراين درمان نگهدارنده با متادون هم براي فرد و هم جامعه ثمربخش است.

درمان نگهدارنده با متادون هرچند خود نوعي وابستگي به اين دارو است اما مساوي با اعتياد تلقي نمي‎گردد. زيرا  فرد به سبب مصرف منظم اين دارو از « دور باطل  مصرف » رها مي‌شود.

مصرف وسواس‎گونه مواد كه در كنار آن به ندرت جايي براي پرداختن به كارهاي ديگر باقي مي‌ماند به واقع اساس رفتار اعتيادي است. اين رهايي برگشت مجدد فرد به جامعه و معطوف ساختن توان فرد به ساير زمينه‌ها را امكان‌پذير مي كند.

جايگاه درمان نگهدارنده با متادون در كاهش آسيب:

در الگوي بهداشتي درماني كاهش آسيب ، هدف اصلي كاهش خطرات ناشي از مصرف است و نه پرهيز از مصرف. آنچه چنين الگويي را موجه مي‌سازد اين واقعيت است كه گروه قابل توجهي از مصرف‌كنندگان مواد علي‌رغم ورود به سيستم درماني به مصرف مواد غيرقانوني خويش ادامه خواهند داد. براي پيشگيري از بروز عواقب منفي در اين افراد انجام اقدام‌هاي كاهش آسيب كمك‌كننده است. اين اقدام‌ها شامل آموزش روش‎هاي كم‎خطرتر مقاربت و تزريق و نيز توزيع كاندوم و وسايل استريل تزريق مي‎باشد.

درمان نگهدارنده با متادون يكي از اقدام هاي پر اهميت و كليدي است كه در راستاي اهداف كاهش آسيب انجام مي‌شود. اين درمان امكان عدم استفاده از مواد غيرقانوني را براي بيمار فراهم آورده و عملاً نياز به تزريق را منتفي مي‌سازد. در عين حال مصرف منظم و درازمدت متادون خود از عود مجدد مصرف غيرقانوني پيشگيري مي‌كند. به دنبال اين درمان دارويي عموماً وضعيت رواني و جسماني بيمار بهبود مي‌يابد.

پس اهداف درمان با متادون عبارتند از: بازگرداندن بيمار به يك زندگي عادي، ياري به جذب مجدد  وي در جامعه و نگاه‌داشتن بيمار در درمان تا زماني كه وي از آن سود ببرد.

و اما چرا مصرف خودسرانه متادون خطرناک است؟

4 ساعت بعد از مصرف متادون به اوج اثرش در بدن می رسد. بسیاری از بیماران که با علایم ترک یا همان خماری به کلینیک درمان سوء مصرف مواد مراجعه می کنند اغلب درخواست می کنند که پزشک دوز بالاتری از متادون به آنها بدهد. حال تصور کنید شخصی که مقدار نیاز متادونش در روز اول درمان 40 میلیگرم بوده و پزشک به ایشان 80 میلیگرم تجویز کرده باشد چه اتفاقی می افتد؟!

در ساعات اولیه علایم خماری بیمار برطرف می شود و بیمار احساس رضایت می کند ولی بعد از 4 ساعت مقدار 40 میلیگرم مورد نیاز بیمار در سطح بافتهای بدن توزیع شده و 40 میلیگرم باقیمانده باعث مسمومیت بیمار می شود که حتی ممکن است به مرگ هم بیانجامد!

نویسنده مطلب مواردی را که حتی با یک قرص متادون علایم مسمومیت را نشان داده اند، دیده است! بهتر است در چنین شرایطی با توضیح علت ایجاد مسمومیت برای بیمار بیشتر از مقداری که منطبق با پروتکل درمان سوء مصرف مواد است به بیمار متادون ندهیم.

مدت زمانیکه طول می کشد تا متادون از بدن دفع شود در روز اول درمان 13 تا 17 ساعت ( متوسط 15 ساعت) است. ولی این زمان تا متوسط 25 ساعت در روزهای آینده افزایش پیدا می کند! پس بخاطر داشته باشیم که متادون اثر تجمعی داشته و در بدن جمع می شود. پس اگر آنرا با دوز بالا برای بیمار شروع کنیم در چند روز بعد ممکن است بیمار را به کام مرگ فرو بریم! مرگ و میر ناشی از متادون معمولا در 6 تا 10 روز اول درمان اتفاق می افتد. پس در این زمان بیمار حتما باید روزانه توسط پزشک ویزیت و مورد معاینه قرار گیرد.

مصرف وسواس گونه مواد ويژگي اصلي اعتياد است. در اين گروه از بيماران مصرف چند مادة مختلف بسيار رايج است كه شامل استفاده غير قانوني از داروها بدون تجويز پزشك هم مي‌شود. بسياري از اين مواد تضعيف‌كننده دستگاه اعصاب مركزي نيز هستند. مجموعه‌ اين مشكلات به همراه  ويژگيهاي خاص متادون وضعيت باليني پيچيده‌‌اي را موجب مي‌شود كه مستلزم ارزيابي و مديريت باليني دقيق به خصوص در چند هفته اول درمان است.

مصرف متادون با سایر مواد مخدر، داروهای مخدر و شبه مخدر، داروهایی که جهت ترک اعتیاد تجویز می شوند مانند کپسول های گیاهی و ....، قرص های آرام بخش یا خواب آور، داروهای بیهوشی و داروهایی که سطح خونی متادون را در خون افزایش می دهند، می تواند منجر به مسمومیت شدید و مرگ شود! پس در صورتیکه داروی خاصی مصرف می شود باید پزشک معالج از مصرف آن اطلاع داشته باشد.

پس اگر شخصی هستید که جهت درمان سوء مصرف مواد به کلینیک درمان سوء مصرف مواد مراجعه کرده اید به پزشک خود اعتماد کنید و با صبر و حوصله مراحل درمان را طی نمایید.

مطمئن باشید که بهبودی شما بیش از هرچیز باعث خوشحال شدن پزشک شما خواهد شد. پزشک شما بی صبرانه منتظر است که علایم بهبودی را در شما ببیند و تنها دلیلی که باعث می شود در تجویز متادون جانب احتیاط را رعایت کند سلامتی شخص شماست!

آشنایی با علایم مسمومیت متادون می تواند بیمار یا همراهان بیمار را از خطر آگاه کند و مانع بدتر شدن اوضاع بیمار شود.

علایم مسمومیت با متادون را به خاطر داشته باشید:

 تكلم بريده‌بريده

• راه رفتن بي‌ثبات

• اختلال در تعادل

• خواب آلودگي

• حركات كند بدني

مسموميت با متادون يك اورژانس پزشكي است و اقدام فوري را طلب مي‌كند. مسموميت مي‌تواند به حالات زير منجر شود:

• اغماء (بيمار قابل بيدار كردن نيست، خرخر تنفسي دارد، تون عضلاني اندام‎ها كاهش يافته و سيانوزه است)

• ايست تنفسي و كاهش اكسيژن رساني به مغز

• مرگ

[ سه شنبه بیست و دوم بهمن 1387 ] [ 11:4 ] [ دکتر مصطفی زادصالحی ]

 1- رسيدن به شيوه زندگي بدون مواد

2- كمك به افزايش عملكرد فرددر جنبه هاي مختلف زندگي

3- جلوگيري از پيدايش مجدداعتياد

براي رسيدن به اين اهداف نياز به يك برنامه درمان خاص داريم بطور كلي درمان معتاد شامل دو مرحله است :

 - مرحله اول دوره سم زادائي

 - مرحله دوم دوره توانبخشي

مرحله اول:

اين مرحله بسته به نوع و مقدار ماده مصرفي وطول مدت اعتياد بطور متوسط 10 تا 15 روز طول مي كشد و با وجوديكه علائم خماري دراين مرحله براي فرد معتاد سخت وبراي ديگر افرادي كه از معتاد مراقبت مي كنند ممكن است ناراحت كنند باشد ولي خوشبختانه خطري از نظر مرگ و ميرندارد .

مرحله دوم:

اين مرحله مهمترين و حساس ترين زمان براي رسيدن به اهداف درماني است كه اگر در مراقبت از معتاد سهل انگاري صورت گيرد درمان بي نتيجه خواهد بود دراين مرحله بيشتر به علل و عواملي كه باعث گرايش فرد به اعتياد مي شود توجه شده و عمدتا از درمان هاي غير داروئي مثل روان درماني فردي ،گروهي، خانواده درماني، مشاوره، كاردرماني و درمانهاي مذهبي و روحاني وحتي ورزش درماني بمنظور استمراردرمان و جلوگيري از باگشت مجدد به اعتياد بهره گرفته مي شود .
 

[ سه شنبه بیست و دوم بهمن 1387 ] [ 11:1 ] [ دکتر مصطفی زادصالحی ]

درمان معتاد يك فرآيند است و از زماني شروع مي شود كه فرد مصرف كننده مواد مخدر به مراكز درماني مراجعه مي كند و فرد معتاد تحت يك برنامه درماني خاص قرار مي گيرد اين برنامه ممكن است تا زماني كه فرد به بالاترين سطح بهداشتي و احساس خوب بودن برسد ادامه يابد.

 براي موفقيت دردرمان بايستي سازمان ها و ارگانهاي مختلف مثل سازمانهاي بهداشتي آموزشي حقوقي رفاه اجتماعي و آموزش شغلي نيز در گير شوند و واضح است كه درمان معتادان بدون توجه به مسائل رواني فرهنگي اجتماعي و خانوادگي آنان نمي تواند موفق باشد .

نكته مهم در درمان اين است كه به فرد معتاد به عنوان يك انسان و يك عضو جامعه كه درحال حاضر نيازمند كمك است نگريسته شود نه مثل يك فرد خاطي مجرم و گناه كار كه مستوجب كيفرو يا دلسوزي است .

از نكات مهم ديگر كه لازم است در درمان اعتياد به آن توجه كرد اينست كه از يك طرف معتاد نسبت به درمان يك نگرش دو گانه اي دارد به ا ين صورت كه علي رغم ميل دائمي براي ترك و تصميم هاي مكرر جهت ترك از مراجعه به مراكز درماني به علت اينكه مصرف مواد مخدر خلاف عرف و ارزش هاي جامعه است اكراه دارد و از طرف ديگر معتاد ممكن است با اصرار والدين همسر خواهر يا برادر دوستان معلمان و يا روساي محل كار براي ترك مراجعه كرده باشد .

در اين حالت بايد دقت شود كه احتمال عدم همكاري بيمار يا بروز حالت هاي دفاعي وخصمانه وجود دار بنابرراين مي بينيم كه اولين برخورد و نحوه ارتباط با فرد معتاد و جلب اعتماد او نقشي مهم در روند درمان ايفا مي كند بعد از پيدايش اين ارتباط واعتماد لازم است كه براي درمان وي نيز تشويق صورت گيرد .

اما چرا بايد يك معتاد رابراي درمان تشويق كرد؟

1-چون مصرف مواد مخدر ايجاد وابستگي جسمي و رواني مي كند و علي رغم ميل دائمي براي ترك تصميم به ترك مشكل است

2-اعتياد باعث از دست دادن حمايتهاي خانوادگي و اجتماعي شده و فردتنها ميشود بنابر اين معتاد نيازمند كمك است

3-معاشرت با دوستان و افراد معتاد فرد را به ادامه مصرف مواد تشويق مي كند

4-معتاد معمولا از احتمال بهبودي نااميد و نسبت به درمان بد بين است

5-برخي از معتادان از خطرها و عواقب مصرف مواد اطلاعي ندارند و يا مشكلاتي ناشي از آن را انكار مي كنند

بنابراين لازم است به خاطر داشته باشيم كه يكي از وظايف مهم افراد جامعه تشويق معتادان به درمان است

چگونه مي توان معتادان را به درمان تشويق كرد؟

1-با تشريح خطرات وعواقب مصرف مواد

2-به معتاد اطمينان دهيم كه با مراجعه به مراكز درماني به او كمك مي شود تا با كمترين درد و ناراحتي اعتياد را كنار بگذارد

3-به بيمار اطمينان دهيم در صورت تصميم قطعي موفق به ترك خواهد شد ومثالهايي از افرادي كه موفق به ترك شده اند براي او بياورند

در مواردي كه فرد مبتلا تلاش كرده مصرف مواد را ترك كند ولي موفق نشده است و احساس نااميدي مي كند به او تذكر دهيد كه بسياري از افراد قبل از موفقيت كامل در درمان بارها و بارها كوشش كرده و نهايتا موفق گرديده اند

4-به معتاد اطمينان دهيم در صورت ترك اعتياد دوستان جديدي پيدا خواهد كرد و خانواده و اطرافيان او را در جمع خود خواهند پذيرفت.

[ سه شنبه بیست و دوم بهمن 1387 ] [ 10:58 ] [ دکتر مصطفی زادصالحی ]
          مطالب قدیمی‌تر >>

.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ

اعتیاد مادر آسیبهای اجتماعی می باشد، چرا که زمینه آمادگی به در گیر شدن دیگر آسیبهای اجتماعی مثل افسردگی، طلاق، دختران فراری، فقر، فحشا، خودکشی را تشدید می کند و هیچ انسانی در این کره خاکی از هیولا اعتیاد و یا اثرات مخرب آن بر خانواده و جامعه مصون نمی باشد. مرکز درمان سو مصرف مواد آینده روشن سرچشمه ( واقع در نرگس 8 پلاک 2)در نظر دارد در این مرکز در شهر مس سرچشمه و با کمک گرفتن از مسئولان شرکت ملی مس ایران و شهروندان این شهر زیبا و با شیوه ای علمی و نوین اقدامی در جهت مبارزه با این بلای خانمان سوز انجام دهد.
ساعات پذیرش:
شنبه تا چهار شنبه
عصرها از ساعت 5/3 الی 5/7
تلفن :
2822755
09137657812
مطالب درج شده در این وبلاگ صرفا نوشته مدیر وبلاگ نبوده و غالبا از مطالب سایتهای معتبر در زمینه اعتیاد در نگارش آنها استفاده شده است.
امکانات وب